Mapa serwisu Ukrainian English Slovak
Odwiedzaj...




==================
Śladami historii
trasa północna PL
zamek Kurozwęki, Ujazd ruiny zamku Krzyżtopór, ruiny zamku Janowiec, Kazimierz Dolny, do Zamościa i Horyńca Zdroju...

==================










HISTORIA
Artykuły
Onegdaj stolice Czerwieńszczyzny...
Opublikowano 12.02.2017

Opracował Zakapior

Chełm (Холм Chołm)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Che%C5%82m

Bełz (Белз)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Be%C5%82z
- jest jedną z najstarszych miejscowości w tym regionie. Był on jednym z głównych miast wchodzących w skład tak zwanych Grodów Czerwińskich.
   Walczyli o nie Mieszko i Bolesław Chrobry z Rusią Kijowską.

    Bełz to miasto o znaczeniu rejonowym w obwodzie lwowskim, rejonie sokalskim. Jest położone nad rzekami Sołokiją i Rzeczycą będących dopływami Bugu i należących do basenu Morza Bałtyckiego. 3 kilometry od miasta przebiega granica polsko-ukraińska, odległość do Czerwonogrodu wynosi 12 km, zaś do Sokala 25 km.
   Istnieje kilka wersji pochodzenia nazwy miasta. Według najbardziej rozpowszechnionej, nazwa pochodzi od starosłowiańskiego wyrazu „bełz” albo „bewz” oznaczającego błotnisty, wilgotny teren. Ten sam wyraz w gwarze bojkowskiej oznacza trudne do przejścia, błotniste miejsce. Inna hipoteza wiąże nazwę miasta ze staroruskim wyrazem „бълизь” (białe miejsce, polana wśród ciemnego lasu). Wszystkie te wersje są wystarczająco wiarygodne i odpowiadają warunkom naturalnym panującym na tym miejscu.

Halicz - Галич, Hałycz
https://pl.wikipedia.org/wiki/Halicz_(miasto)



Więcej...



Ziemia czerwieńska...
Opublikowano 11.02.2017



Wyprawa kijowska – 1018;
https://pl.wikipedia.org/wiki/Grody_Czerwie%C5%84skie

Opracował Zakapior

   Najdawniejsza przynależność „grodów czerwieńskich” - Червенські городи - nie jest do końca ustalona. Nestor twierdził, że tereny nad Sanem i Wisłą w pierwszej połowie IX wieku zamieszkiwali Radymicze, po czym przemieścili się w rejon położony między Dnieprem, Desną a Sożem.

   W 885 roku zostali przyłączeni do Rusi Kijowskiej przez księcia ruskiego Olega. Według Nestora, Radymicze oraz Wiatycze mieli „pochodzić od Lachów i być Lachami”. Źródłem mającym tu największą wagę jest zapiska Powieści Dorocznej pod rokiem 981:
 „W leto 6489 ide Wołodimer' k Liachom' i zaja grady ich: Peremyszl', Czerwien', i iny grady jeże sut' do sego dnie pod' Rusiu. W sem że letie i Wiaticzi pobiedi i wiezłożi na nia dan' ot niaouga, jakoże otci (otec) jego imasze".
Co w Polskim tłumaczeniu brzmi:
„Roku 6489 [981]. Poszedł Włodzimierz ku Lachom i zajął grody ich: Przemyśl, Czerwień i inne grody, które do dziś dnia są pod Rusią. Tegoż roku i Wiatyczów zwyciężył i nałożył na nich dań od pługa, jaką i ojciec jego brał".

   Państwo Mieszka I składało się m.in. z ziem nad Sanem i Bugiem, które obejmowały Grody Czerwieńskie. Tereny te były zamieszkane przez Lędzian, którzy stanowili zaporę przed naporem Rusi na zachód. Doskonale o tym świadczy system obronny Lędzian, skierowany w kierunku południowo-wschodnim, w którym kluczową rolę odgrywały takie grody jak Czerwień (obecnie Czermno) i Bełz oraz zaplecze gospodarcze położone na zachodnim brzegu Huczwy.

Krasnystaw
Czerwień
Grodzisko, Sutiejsk - Sąsiadka
Sieniawa
https://pl.wikipedia.org/wiki/Sieniawa


Przemyśl - Rotunda na zamku Kazimierzowskim,
- drewniano-ziemny gród - warownia wzniesiona prawdopodobnie już w X wieku - w początkach XI wieku król Bolesław Chrobry zbudował murowaną (kamienną) romańską rotundę z absydą i piętrowe palatium (pałac).
   Według Długosza Gród Przemyski został założony w VIII wieku przez księcia Przemysława. Historycy datują go na przełom X/XI i włączają go w skład Grodów Czerwieńskich...

Sanok
- został założony około X/XI wieku, w najstarszej kronice kronikarza ruskiego Nestora z roku 981 znajduje się pierwsza wzmianka o terenach, na których położony był Sanok - "poszedł Włodzimierz na Lachów i zajął im grody ich Przemyśl, Czerwień i inne grody mnogie, które i do dziś są pod Rusią". Prawdopodobnym jest że wcześniej tereny te należały do Państwa Mieszka I. Już w połowie XII był to gród obronny i ważny ośrodek administracyjny. W czasie wyprawy wojennej w 1018 odbił te tereny Bolesław Chrobry. Polska ponownie utraciła je w roku 1031. Z powrotem przyłączył je Bolesław II Szczodry w 1069. Znów utracił te ziemie Władysław Herman, gdy weszły one w skład Rusi Kijowskiej...


Więcej...



Krajobrazy istniejące...
Opublikowano 10.05.2016



Zakapior

Medyka i Pawlikowscy
- właściciele Medyki - byli prawdziwymi mecenasami sztuki. Nazywano ich nawet nieco żartobliwie Medyceuszami spod Przemyśla. Z pochodzącego z XVIII-XIX wieku. zespołu pałacowo-parkowego do dziś zachowały się dom gościnny i majdan gospodarczy z dawną oficyną dworską. Dom gościnny, zbudowany według projektu Michała Pawlikowskiego w stylu szwajcarskim (1898), usytuowany jest na wyspie połączonej mostem i drogą z majdanem gospodarczym w kształcie podkowy, otoczony wałami i fosą z około 1534 roku. Klasycystyczna murowana oficyna dworska, tak zwana "sędziówka", pochodzi z XIX. Zachowały się też piwnica oraz fundamenty starszych zabudowań, a także mur dawnej ananasarni, wzdłuż drogi przy północnej krawędzi parku.


Więcej...



Piękne ogrody oraz "kraina" tradycji "Derenia"...
Opublikowano 10.04.2016



Zakapior

Arboretum w Bolestraszycach
   Początki osadnictwa na terenie obecnego założenia zamkowo-ogrodowego w Bolestraszycach nie są dokładnie znane. Gród - strażnica istniał już od szeregu stuleci.
    Przed 1440 rokiem Bolestraszyce stanowiły własność Steczki. Drogą małżeństwa weszły w dom Świętopełka z Zawady, herbu Lis. W rodzinie Świętopełków, którzy przyjęli nazwisko Bolestraszyccy, majątek pozostaje aż do 1652 roku. Przypuszczalnie Stefan Świętopełk około połowy XV wieku wzniósł na wzgórzu drewniane fortalicium otoczone obwałowaniami i fosą, wykorzystując naturalne usytuowanie terenu. W XVI stuleciu, najpóźniej na przełomie XVI/XVII wieku, zastąpiono je murowanym dworem obronnym fortalicjum alias okopum. Nie wiadomo też kiedy pojawiła się nazwa - "zamek". W latach 1600-1639 połowa majątku należała do Samuela Bolestraszyckiego, który zapisał się w historii jako tłumacz i wydawca książki antypapieskiej i antyreligijnej "Heraklit albo o próżności świata".



   Historia derenia, niezwykle ciekawego krzewu, które z wiekiem staje się drzewem, nierozerwalnie związana jest z kulturą szlachecką, a szczególnie jego kuchnią. Od lat przoduje w odkrywaniu tej tradycji, a także w pielęgnacji sadów dereniowych, które rosną na jego terenie.

Więcej...



... burzliwe dzieje tych ziem...
Opublikowano 20.12.2015

Artykuł publikujemy dzięki Podkarpackiej Okręgowej Izbie Aptekarskiej w Rzeszowie.

Lidia Maria Czyż

A tak się to zaczęło... 



   Na początek szczypta etymologii i pigułka historii. Co to jest Galicja i dlaczego tak nazywa się ziemie polskie zajęte w wyniku zaboru austriackiego, chociaż nazywać tak zupełnie się nie powinno?.
   Otóż Galicja nazwana tak została od Halicza, a Halicz to szczyt górski, który choć nie najwyższy w Bieszczadach, to jednak jego trójkątna sylwetka ponad źródłowym kotłem Wołosatki widoczna ze wszystkich stron, była według starych kronik węgierskich miejscem, gdzie schodziły się trzy granice państwowe - Polski, Rusi i Wągier. A sama nazwa szczytu pochodzi - jak jedni mówią - od rusińskiej nazwy kawki lub gawrona, ptaka popularnego na tych ziemiach i właśnie kawka - po tutejszemu - „gałka” lub po ukraińsku „hałyć”, dała początek określeniu Galicja, i taki też ptaszek figurował w jej herbie. Inni, nazwę tych ziem, wiążą z nazwą największego grodu - Halicza właśnie, o którym pierwsza wzmianka pochodzi z roku 898 i jest autorstwa nieznanego z imienia kronikarza. Wzmianka ta uświadamia, że w grodzie tym byli wówczas Węgrzy.

Więcej...



Rezydencje rodu Czartoryskich...
Opublikowano 20.10.2014

PUŁAWY
Miasto (pałac, świątynia Sybilli, domek Gotycki, domek Grecki).
Zespół parkowo - pałacowy.
    Pierwszy pałac w Puławach wzniósł w stylu barokowym Stanisław Herakliusz Lubomirski. Pałac powstał w roku 1676, a już w 1706 został  zniszczony w czasie wojny północnej. Odbudowę pałacu w stylu rokokowym podjęła się w 1720 Elżbieta z Lubomirskich Sieniawska z zakończyła jej córka Maria Zofia Ivoto Denhoff od 1781 roku żona Augusta Aleksandra księcia Czartoryskiego.

Sieniawa - pałac i park.
   Pochodzący z XVIII wieku zespół pałacowo - parkowy, dawna siedziba, Sieniawskich. Gruntownie przebudowany przez kolejnych dziedziców książąt Czartoryskich. Obiekt składa się z korpusu głównego i dostawionych w II połowie XIX wieku dwukondygnacyjnych skrzydeł. Geometryczny pierwotnie park został powiększony i przekształcony w typie krajobrazowym. Wspaniale odnowiona rezydencja mieści obecnie stylowy hotel.
Zakapior
photo (bo, zakapior)

Więcej...



Nad środkową Wisła - Firlejowie, Lubomirscy i zamek Królewski...
Opublikowano 20.09.2014

Ruiny zamku Janowiec

n/Wisłą - późnogotycki, renesansowy zamek, położony na nadwiślańskiej skarpie, w którym często odbywają się turnieje rycerskie i pokazy świateł.
  
Na początku XVI wieku Mikołaj Firlej herbu Lewart, starosta  kazimierski, a później kasztelan krakowski i hetman wielki koronny na gruntach
ówczesnej wsi, Syrokomla przystąpił do budowy wspaniałego bastejowego założenia w stylu późnego renesansu. Prace przy wielkiej rezydencji, mającej swym rozmachem przyćmić położony po drugiej stronie Wisły zamek w Kazimierzu, 
rozpoczęły się w roku 1507 i trwały około 20 lat. W 1537 roku Zygmunt Stary nadał prawa miejskie wspomnianej wcześniej osadzie, zaś w stosownym dokumencie znalazła się wzmianka, iż król ten zezwala na lokację Janowca w pobliżu warowni przez Piotra Firleja [...] (dużym kosztem wystawionej). Skąd racjonalny wniosek, że Mikołaj Firlej wprawdzie zainicjował działania budowlane, ale głównym fundatorem był już jego syn - wojewoda ruski Piotr. Podczas uroczystości lokacji miasteczka na zamku gościli między innymi Zygmunt Stary oraz królowa Bona.

Kazimierz Dolny 

- perła turystyczna Europy - ruiny zamku Kazimierza Wielkiego, baszta, kościół farny z cennymi organami, góra Trzech Krzyży, spichlerze, barokowy klasztor Reformatów, klasztor i sanktuarium p.w. Zwiastowania N.M.P., Muzeum Nadwiślańskie, zabytkowe kamienice: m.in. Przybyłów, Gdańska, Górskich, biała kamienica Celejowska, ściana Płaczu, wąwóz "Korzeniowy Dół".
  
Dzieje Kazimierza Dolnego sięgają początków państwa polskiego. Jan  Długosz wymienia okolice Kazimierza jako własność klasztoru benedyktynów na Łysej Górze już w XI wieku. Natomiast już bez wątpliwości podaje, że około 1170 roku kilka wsi wraz z Wietrzną Górą książę Kazimierz Sprawiedliwy podarował siostrom norbertankom z podkrakowskiego Zwierzyńca. W podzięce za ten dar siostry zmieniły nazwę Wietrznej Góry na Kazimierz.
ruiny zamku
  
Zamek w Kazimierzu został wzniesiony, jak podaje Jan Długosz, w latach 40-tych XIV stulecia z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego. Usytuowano go na wzniesieniu nieopodal istniejącej wcześniej samotnej wieży, zbudowanej przypuszczalnie za panowania Władysława Łokietka. Obydwie budowle służyć miały przede wszystkim ochronie miasta i pobliskiej przeprawy na Wiśle przed najazdami hord tatarskich, ale funkcjonowała w nich również komora celna, a także punkt kontroli ruchu statków na rzece.
opracował Bohdan Zhukievicz
foto (bo, zakapior)

Więcej...



Warto odwiedzić...
Opublikowano 20.08.2014

Zamek Kurozwęki

Kurozwęccy, Lanckorońscy, Ossolińscy, Popielowie...
- niegdyś niewielkie miasteczko nad brzegiem doliny rzeki Czarnej, jako wieś należąca do grodu krakowskiego pojawia się w źródłach w 1246 roku.  Wtedy to, w dokumencie księcia sandomierskiego i krakowskiego Bolesława Wstydliwego występuje comes Mistigneuus filius Martini de Kurozwansch. Pozostawała w rękach Poraitów herbu Róża, rodu na poły legendarnego, wywodzonego przez Długosza z Czech jako związanego z legendą św. Wojciecha ...
   Jednakże znaczniejsze prace wiążą się zapewne już z kolejnymi właścicielami dóbr i zamku, Lanckorońskimi, albowiem jedna z dwóch córek Hieronima Kurozwęckiego, Anna poślubiła po 1521 roku łowczego sandomierskiego Jana Lanckorońskiego, wnosząc w posagu Kurozwęki ...
   Córka Sołtyków Emilia, poślubiwszy w 1833 roku Pawła Popiela herbu Sulima wniosła w posagu Kurozwęki, gdzie młodzi zamieszkali po pożarze w 1840 roku w majątku Popielów w podkrakowskiej Ruszczy. Paweł Popiel, wybitny przedstawiciel konserwatystów galicyjskich, publicysta - współzałożyciel "Czasu", już w 1873 roku przekazał dobra Kurozwęckie synowi Marcinowi ...


Ujazd ruiny zamku Krzyżtopór

Ossolińscy...
- został wzniesiony w latach 1626 - 1644 z polecenia Krzysztofa Ossolińskiego. Jest to model wczesnobarokowej twierdzy, bardziej  reprezentacyjnej, niż obronnej. Nazwa „Krzyżtopór” pochodzi
od krzyża (znaku kontrreformacji) i topora (herbu fundatora) wykutych nad głównym wejściem do zamku. Sam budynek jest ogromny. Jego zabudowa została podzielona na: cztery baszty, które reprezentują cztery pory roku, wewnątrz znajduje się 12 sal symbolizujących 12 miesięcy, 52 pokoje, czyli 52 tygodnie roku, a zgodnie z przekazami istniało niegdyś również 356 okien przedstawiających ilość dni w roku. Podobno jedna z komnat miała szklany dach, nad którym umieszczono wielkie akwarium ze złotymi rybkami, zaś teren zamku pokrywały rozległe ogrody.
opracował Zakapior
fot. (bo)

Więcej...



Królewskie miasto...
Opublikowano 20.12.2013



Sandomierz to jedno z najstarszych, najpiękniejszych i najważniejszych historycznie miast Polski.
    Początki osadnictwa na tym terenie i w jego regionie, sięgają najdawniejszych czasów. Świadczą o tym dokonywane w obrębie miasta i okolic liczne odkrycia archeologiczne. Ślady pierwszej obecności człowieka na tym obszarze pochodzą z młodszej epoki kamiennej - neolitu (5200 - 1700 przed naszą erą). Usytuowane jest na lessowych wzgórzach. Zachowało się tu ponad 120 zabytków architektury z różnych epok. Do najwyższej klasy zaliczane są średniowieczny układ urbanistyczny miasta oraz jeden z najstarszych obiektów ceglanych na terenie Polski - kościół św. Jakuba. Sandomierz jest ściśle związany z wydarzeniami historycznymi Polski.
   Tu przebywali królowie, książęta i wiele innych ważnych osobistości, pozostawiając po sobie liczne pamiątki.
Justyna


Więcej...



Gniazdo rodu Tarnowskich...
Opublikowano 13.12.2013



Benedykt Tarnowski

   Rezydencja w Dzikowie, która została włączona do miasta Tarnobrzeg uważana jest dziś za pałac, choć wcześniej bezsprzecznie miała charakter obronny i była uznawana za zamek. Leży ona nieopodal Wisły, niemal przy głównej drodze wyjazdowej z miasta w kierunku Sandomierza i do niedawna był siedzibą technikum rolniczego. To co można dziś zobaczyć, to efekt odbudowy po wielkim pożarze w latach międzywojennych. Niestety postanowiono zmienić styl pałacu, co pozbawiło go wielu efektownych ozdób i dodatków. Obiekt jest dwukondygnacyjny z głównym korpusem i dwoma skrzydłami bocznymi tworzącymi razem literę U. Po środku stoi czterokondygnacyjna wieża bramna z zegarem tradycyjnym.

http://pl.pogranicze.eu/index.php?categoryid=22

Więcej...



Następne »
Historia...

Krzyżtopór - fot. Zakapior

Zapraszamy...


==================
Śladami historii
trasa południowa PL
z zamku Niedzica przez ruiny zamku Czorsztyn, Pieniny, Szczawnice Zdrój do Krynicy Zdrój, Szymbarku, następnie wzdłuż rzeki Dunajec zwiedzamy Tropsztyn, Czchów i bardziej na północ Wiśnicz i Dębno...
==================







==================
Śladami historii
trasa centralna PL
z Kalwarii Pacławskiej do Przemyśla, zobacz zamek Kazimierzowski i Palatium, dalej przez zamek Krasiczyn, Jarosław, Pruchnik, Przeworsk, Łańcut miasto i zamek, Rzeszów, ruiny zamku Odrzykoń, Krosno do Iwonicza Zdrój i dalej do Rymanowa Zdrój i Sanoka, zobacz zamek Królowej Bony...

==================