Mapa serwisu Ukrainian English Slovak
Odwiedzaj...

Śladami historii...
... tu też należy być...
==================
Svidník

Ekspozycja Etnograficzna w plenerze,
Słowackie Muzeum Narodowe - Kultury Ukraińskiej.




==================
Śladami historii...
Lwów
skansen.


PODKARPACKI Szlak Architektury Dewnianej


Chyrowa - fot. Wiesław Gargała

Artykuły
"Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego" wydrukowany!
Opublikowano 25.04.2013


Radruż

Krzysiek
fot. Zakapior


Drewno to nasza chluba.
   Na terenie województwa podkarpackiego znajduje się ponad trzysta drewnianych obiektów sakralnych zbudowanych przed 1950 rokiem.
   Sześć z nich, szczególnie cennych, zostało wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości UNESCO.
  
Są to gotyckie kościoły w
Bliznem i Haczowie
oraz cerkwie w Radrużu, Chotyńcu, Smolniku i Turzańsku.

„Skarby w drewnie ukryte”
   
Prowadzone na dużą skalę prace konserwatorskie przy drewnianych świątyniach, a także skuteczna akcja powrotu ikonostasów do wnętrz cerkwi, realizowana od lat przez służby konserwatorskie Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Przemyślu, daje nadzieję, że do tej listy dołączą kolejne wybitne arcydzieła ciesielskie dawnej „kultury drewna”. Tym bardziej, że przetrwały u nas - jak nigdzie w Polsce - niezwykle różnorodne stylistycznie budowle, reprezentujące w obiektach cerkiewnych między innymi styl bojkowski, łemkowski, ukraiński styl narodowy, a w kościelnych - neogotycki styl zdrojowy czy formy art déco, nie wspominając już o grupie najstarszych kościołów zrębowych.

Haczów

Więcej...



... charakterystyczne dla podkarpackiego krajobrazu...
Opublikowano 25.01.2011


* Dworek szlachecki ze Święcan w skansenie w Sanoku
   Rekonstrukcja liczącego sobie 1,5 wieku dworu - zabytku, przeniesionego z podjasielskich Święcan, trwała kilka lat. Teraz to najokazalszy obiekt wśród ponad 100 budowli Parku Etnograficznego w Sanoku, największego (pod względem liczby obiektów) skansenu w Polsce.
   Dwór ulokowany został niezwykle malowniczo na wzniesieniu, skąd rozpościera się szeroka panorama na miasto i wzgórze zamkowe. Zbudowany jest z drewna jodłowego i cegły, nakryty dwuspadowym dachem, poszytym gontem. Lekkości nadaje mu odtworzona misternie koronkowa listwa snycerska obiegająca budynek pod okapem. Na blisko 400 metrach kwadratowych urządzono 11 pomieszczeń mieszkalno-użytkowych

"Dworek szlachecki"
   W czasach, kiedy Polska była świetnością, powstawały przepiękne budowle - mieszkania szlacheckie. Do wieku  siedemnastego szlachcic-rycerz budował swoją siedzibę przede wszystkim z myślą o jej funkcjach obronnych. Wiek siedemnasty to okres, gdy przemienia się stopniowo w szlachcica-ziemianina, czyli żyjącego przede wszystkim z gospodarowania na roli, a mniej z wojaczki.
   Jednym ze znamion nowych czasów w architekturze i formowaniu siedzib szlacheckich była książka wydana w 1659  roku. Napisana prawdopodobnie przez Łukasza Opalińskiego, marszałka nadwornego, koronnego. Książeczka, zatytułowana "Krótka historia budownicza dworów, pałaców, zamków podług nieba i zwyczaju polskiego", była pomyślana jako podręcznik dla tych możnych i dostatnich panów, którzy zamierzali budować swoje siedziby na wsi, albowiem "dom dobrze, umiejętnie, pięknie zbudowany, iż jest między pierwszemi wygodami wczesnego życia..."

* Dydnia plebania

- wzniesiona około 1917 roku według projektu architekta Bogdana Tretera, jest jednym z najciekawszych budynków (obok drewnianego kościoła w Jabłonce) w tak zwanym stylu zakopiańskim na terenie woj. podkarpackiego.
   Usytuowana w centrum wsi, po prawej stronie drogi z Grabownicy do Przemyśla, zbudowana jest w konstrukcji zrębowej, posadowiona na wysokim kamiennym podmurowaniu. Ściany z modrzewiowych bierwion oszalowano z zewnątrz gontem.
   Plebania wzniesiona na rzucie prostokąta ma dwie cofnięte w głąb przeszklone werandy oraz sień wejściową na osi elewacji bocznej (zachodniej). Jest to budynek parterowy, z częścią środkową (z werandami) nakrytą wysokim dachem dwuspadowym oraz symetrycznymi częściami bocznymi nakrytymi dachami dwuspadowymi z trójkątnymi szczytami. Na osi elewacji bocznej (zachodniej) znajduje się niewielki ryzalit z wejściami do sieni, nakryty dachem dwuspadowym zamkniętym półszczytem. Pokrycie dachów stanowi dachówka ceramiczna.
   Elewacje frontowa i tylna są pięcioosiowe, z wgłębnymi gankami pośrodku (trójosiowymi) i flankującymi je częściami bocznymi (dwuosiowymi), zamkniętymi trójkątnymi półszczytami o dekoracyjnym promienistym szalunku z prostokątnymi oknami potrojonymi. Elewacje boczne - trójosiowe. Otwory okienne prostokątne zamknięte półkoliście (w szczytach). Układ wnętrz dwutraktowy, niesymetryczny. W pomieszczeniach zachowane piece kaflowe z XX wieku.

* Trześniów zespół dworski - XIX,
* Julin modrzewiowy pałac myśliwski ordynacji Potockich - 1880,

* Przysietnica "CZARDWOREK",
* Dwór - Skansen Zajazd "PASTEWNIK" w Przeworsku.
węcej na;
http://pl.pogranicze.eu/index.php?categoryid=48&p2_articleid=336

Zajazd "PASTEWNIK" zaprasza na smaczne domowe jadło.
Opracowali Bohdan Zhukiewicz, Zakapior
fot. (ordynat, mk, bo, zakapior)

Więcej...



... drewniane świątynie Roztocza...
Opublikowano 15.05.2010

Szlak architektury drewnianej to jedno z największych przedsięwzięć znakowania szlaków w Polsce...

Ce
rkiew św. Mikołaja w Hrebennem

    Położona na wzgórzu górującym nad miejscowością Hrebenne drewniana cerkiew greckokatolicka jest jednym z najciekawszych zabytków Roztocza Wschodniego. Na wyjątkową uwagę zasługuje to, że dziś świątynia służy wiernym obu obrządków, greckiego i rzymskiego.
   Cerkiew zbudowana została w latach 1697-1700, i przebudowana w 1882. Do parafii należały cerkwie filialne w Małych Mostach i Siedliskach. Parafia należała do dekanatu potelickiego, po I wojnie światowej do rawskiego.
Bohdan Zhukiewicz

   Cerkiew ta należy do najstarszych i najlepiej zachowanych obiektów drewnianego budownictwa cerkiewnego w Polsce.
   Położona jest na owalnym wzgórzu nad potokiem Radrużka, i wraz z dzwonnicą otoczona jest murem, co nadaje jej charakter obronny. Zbudowana została z drewna jodłowego i dębowego przez cieśli wykorzystujących doświadczenia ciesielstwa późnogotyckiego.
Opracował Zakapior

* Radruż - 1583
Województwo pod­kar­pac­kie, gmina Ho­ry­niec Zdrój.
    Cerkiew pod wezwaniem św. Paraskewy - prawosławna, następnie greckokatolicka, obecnie muzealna, wzniesiona została w końcu XVI wieku. Szczęśliwie przetrwała w niemal niezmienionej formie do dnia dzisiejszego. Liczne niebezpieczeństwa groziły jej krótko po wzniesieniu. W okresie wojen toczonych w ciągu XVII świątynia pełniła rolę „chłopskiej warowni”. Z tego okresu pochodzi podanie o losach Marii
Dubniewiczowiej, żony wójta radrużańskiego, która w roku 1672 podczas najazdu tatarskiego została wzięta w jasyr i sprzedana na targu niewolników w Konstantynopolu (obecnie Stambuł). Po 27 latach, w 1699 roku, dawna tatarska branka szczęśliwie powróciła do rodzinnej wsi. Jako wotum za ocalenie z niewoli tureckiej miała przyczynić się do odnowienia cerkwi. Historia Marii Dubniewiczowej należy z pewnością do najbardziej interesujących wydarzeń w dziejach cerkwi, wsi, a także Wschodniego Roztocza. Z pewnością też będzie odgrywać ważną rolę w działaniach promocyjnych radrużańskiego kompleksu sakralnego.
   Obiekt wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.

 * Borchów - 1781
* Cewków - 1840
* Chotylub - 1888
* Kowalówka - XVIII
* Łukawiec - 1701
* Nowe Brusno - XVIII
Stare Oleszyce - 1787
* Szczutkowa - 1904
Wielkie Oczy - 1925
*
Wola Wielka - 1755
* Opaka - 1756
fot. Agnieszka, Janusz Kurasz, Jakub Łoginow, Bohdan Zhukiewicz, Zakapior, Jan


Jakub Łoginow

www.porteuropa.eu

* Gorajec - 1586
- Chutor czyli wakacje na Roztoczu.
- jest cichym i ustronnym miejscem, położonym wśród lasów i łąk Roztocza Wschodniego, całość miejscowości zachowała swój dawny charakter. Skarbem naszego Gorajca jest jedna z najstarszych w Europie XVI- wieczna drewniana cerkiew. Gorajec był w przeszłości miejscem spotkania kilku kultur: ukraińskiej, polskiej, żydowskiej, rosyjskiej i niemieckiej.

Więcej...



... drewniane kościoły Roztocza...
Opublikowano 15.04.2010

 * Łukawiec - 1754
* Tarnogród
- 1600
* Tomaszów Lubelski
- 1627

Bohdan Zhukiewicz
fot. Bohdan Zhukiewicz (zakapior)
Więcej...



... drewniane świątynie pomiędzy Korczową a Medyką...
Opublikowano 15.03.2010


Opracował Zakapior
*
Chotyniec
Województwo pod­kar­pac­kie, gmina Radymno.
wersjaI
    Cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy -
drewniana greckokatolicka parafialna, zbudowana w 1615.
   Pierwsza zachowana w dokumentach wzmianka o budowli pochodzi z 1671. Cerkiew ta jest jedną z nielicznych czynnych świątyń greckokatolickich w Polsce, które szczęśliwie przetrwały wojnę i powojenną likwidację związaną z akcjami deportacyjnymi. Pierwotnie mogła to być budowla trójdzielna z dwiema lub trzema kopułami na tamburach. Nad babińcem znajdowała się kaplica pod wezwaniem Zwiastowania z zewnętrznymi galeriami. Po wysiedleniach 1947 roku została zamknięta, a następnie przekazana kościołowi rzymskokatolickiemu. W latach 80. XX wieku zamknięto ją ponownie, ze względu na zły stan techniczny. W 1990 świątynia przejęta została przez pierwotnego właściciela - kościół greckokatolicki. Wtedy stała się świątynią odrodzonej parafii greckokatolickiej. W latach 1991-1994 dokonano kompleksowej renowacji obiektu, głównie siłami miejscowych parafian.
    Cerkiew wyróżnia się oryginalną, bardzo harmonijną bryłą. Jest to budowla jednonawowa, czwór dzielna, wykonana całkowicie z drewna, o konstrukcji zrębowej. W podziale wewnętrznym wyróżnia się prezbiterium, nawa, babiniec i przedsionek. Prezbiterium, nawa i babiniec nakryte są kopułami na ośmiobocznych bębnach, a przedsionek dwuspadowym dachem. Babiniec ma trzy kondygnacje, zaś prezbiterium dwie. Boczne ściany drugiej kondygnacji babińca tworzą galeryjki arkadowe. Pod okapem dolnej kondygnacji znajdują się soboty. Drewniana dzwonnica z XVII wieku została przeniesiona w 1993 ze wsi Torki koło Medyki. Oryginalna dzwonnica zniszczona została podczas I wojny światowej.
    We wnętrzu zachowała się polichromia figuralno-ornamentalna z 1735 i 1772 ze szczególnie interesującym malowidłem Sąd Ostateczny na południowej ścianie nawy. Po latach zaniedbania wyposażenie jest niekompletne, ale zachował się odnowiony ostatnio ikonostas, zapewne z 1671, w którym umieszczono cudowną ikonę Matki Boskiej. Inna ikona przedstawia świętego Mikołaja.
   Obiekt wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.

 * Stubienko - 1649
* Leszno - 1737
* Medyka - 1607
* Młyny
fot. Jan, Bohdan Zhukiewicz

Więcej...



Kalwaria Pacławska
Opublikowano 15.02.2010

Kalwaria Pacławska
zespół zabudowy małomiasteczkowej


opracował Zakapior
fot. Bohdan Zhukiewicz (bo, zakapior, marian)

Więcej...



Pogórze Przemyskie - drewniane świątynie...
Opublikowano 25.01.2010

Kościoły
 * Jureczkowa
* Kniażyce
* Kormanice - Fredropol
* Kuźmina
* Michałówka
* Rozpucie
* Wojtkowa

Cerkwie
 * Kotów
* Kruhel Wielki - Przemyśl
* Leszczowate
* Liskowate
* Młodowice
* Roztoka
* Wańkowa

Więcej...



... skansen w Kolbuszowej...
Opublikowano 25.12.2009



Muzeum Kultury Ludowej

- zlokalizowany na granicy trzech sąsiadujących ze sobą miejscowości: Kolbuszowej, Kolbuszowej Górnej i Domatkowa.
    W chwili obecnej na całość Muzeum składają się: skansen, oddalony około 3 km od centrum miasta, budynek synagogi (1 połowa XIX wieku), w którym zlokalizowano stałą wystawę obrazującą historię Kolbuszowej, oficyna podworska (2 połowa XVII wieku), która po gruntownym remoncie mieści biura Muzeum oraz spichlerz w Dzikowcu (z 1787 roku).
http://www.muzeumkolbuszowa.pl/dla-zwiedzajacych/2012-11-11-22-28-37
Opracował Bohdan Zhukiewicz
fot. (bo, zakapior)

Więcej...



Kolbuszowa...
Opublikowano 20.12.2009

   M K L to urokliwe wsie z przełomu XIX i XX wieku.

   Prezentujące kulturę Lasowiaków i Rzeszowiaków, zamieszkujących niegdyś teren północnej części obecnego województwa podkarpackiego. Na niemal 30 hektarach eksponowanych jest ponad 80 obiektów architektury drewnianej. Są wśród nich chałupy, budynki inwentarskie (stajnie, obory, chlewy, kurniki), stodoły, spichlerze, maneż, bróg, budynki przemysłów wiejskich, jak młyn wodny, wiatraki, kuźnie, olejarnia i garncarnia, wreszcie budynki użyteczności publicznej - szkoła, karczma i remiza strażacka, a także okazały kościół p.w. św. Marka Ewangelisty. Do najstarszych obiektów należy m.in.: spichlerz dworski z Bidzin z 1784, chałupa z Markowej z 1804 r. oraz kościół z Mielca-Rzochowa postawiony w 1842 r. Budynki przedstawione zostały w ich naturalnych relacjach i środowisku podobnym do tego, które im kiedyś towarzyszyło. Znajdują się w naturalnym pejzażu przydomowych ogródków, sadów i pasiek, pól uprawnych, łąk i pastwisk, stawów, otoczone nadrzeczną zielenią i lasem. Większość wnętrz mieszkalnych i gospodarczych urządzonych jest sprzętami właściwymi dla danego miejsca i czasu, które jednocześnie opowiadają o codziennych zajęciach domowych - pieczeniu chleba, tkaniu płótna czy wyrobie butów.


Więcej...



Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej...
Opublikowano 15.12.2009

Mirosław Górski

Skansen kolbuszowski
   W Parku Etnograficznym MKL zgromadzono najbardziej reprezentatywne przykłady architektury Lasowiaków i Rzeszowiaków, a więc grup etnograficznych, którymi Muzeum się zajmuje i których różne aspekty kultury bada już od ponad 50 lat.

architektura Lasowiaków

    Nazwa pierwszej z tych grup pochodzi od gęstych lasów (Puszcza Sandomierska), porastających teren w widłach Wisły i Sanu, stanowiących miejsce ich życia. Lasowiacy, czyli inaczej Lesiacy, to po prostu mieszkańcy lasu, odróżniający się od sąsiadów i jednocześnie pielęgnujący swą odrębność. Lasowiacy od zawsze korzystali z bogactwa otaczającej ich przyrody, co znalazło również wyraz w architekturze, a dokładniej w materiale w niej wykorzystywanym.

architektura Rzeszowiaków
    Rzeszowiacy to druga z grup etnograficznych reprezentowana w kolbuszowskim skansenie, reprezentowana w sektorze o takiej samej nazwie. Architektura budynków nie różni się specjalnie od części lasowiackiej. Jako materiał wykorzystywano drewno, z którego wznoszono ściany o konstrukcji zrębowej, w narożnikach zwęgłowanej. Do pokryć dachowych Rzeszowiacy używali słomy, ale zdarzało się, że sam szczyt dachu obkładano dachówkami i tzw. gąsiorami, co znacznie zwiększało jego trwałość. Właśnie taką konstrukcję zastosowano na chałupie z m. Budziwój k/Rzeszowa. Trzeba dodać, że było to rozwiązanie dosyć drogie i mogli sobie na nie pozwolić raczej zamożni rolnicy.


Więcej...



Następne »
... photo...

Daliowa - fot. Zakapior

Odwiedzaj...


==================
Śladami historii...
zwiedzaj;
Podkarpacki szlak architektury drewnianej,
Bieszczadzki szlak architektury drewnianej.
==================


==================
Zapraszamy

==================
Śladami historii...
odwiedzaj skanseny
w;
Kalwarii Pacławskiej,
Kolbuszowej,
Markowej,

Przeworsku,
Pruchniku,
Mrzygłodzie,

Jaśliskach,
Sanoku,
Zyndranowej.
==================




Markowa
skansen



Przeworsk




Mrzygłód


Jaśliska








Zyndranowa
skansen
-
Muzeum Kultury Łemkowskiej