Mapa serwisu Ukrainian English Slovak
Odwiedzaj...
MAŁOPOLSKI Szlak Architektury Drewnianej


Zakopane

Artykuły
Świątynie pod patronatem UNESCO
Opublikowano 25.05.2007


Obiekty zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.
* Dębno Podhalańskie
    Kościół parafialny św. Michała Archanioła
w Dębnie Podhalańskim, zbudowany został w 1490 roku, wieżę wzniesiono w 1601. Jego powstanie wiąże się z działalnością cystersów w Ludźmierzu, ale wiarygodna wzmianka pochodzi dopiero z 1335. Ściany kościoła od wewnątrz zdobią unikatowe malowidła - polichromia z XV-XVI wiek, zawierająca motywy geometryczne i roślinne w układzie pasmowym. Wewnątrz kościoła zobaczyć można m.in. późnogotycki tryptyk w ołtarzu głównym z pocz. XVI, zabytkowy krzyż z 1380, unikatowe cymbałki z XV oraz tabernakulum z pocz. XIV.

   Będąc w Dębnie należy koniecznie udać się na spływ przełomem Dunajca. Trasa spływu wiedzie z miejscowości Sromowce do Krościenka lub Szczawnicy.

 * Lipnica Murowana - XV
* Powroźnik - 1600
* Kwiatoń - XVII
* Brunary Wyżne - 1797
* Owczary - 1653

* Sękowa - 1520
* Binarowa - 1500

Więcej...



Tarnów... i okolice...
Opublikowano 15.05.2007


* Tarnów
Kościół pod wezwaniem Matki Bożej Szkaplerznej zwany "Na Burku",

 - Najświętszej Panny Marii (wezwanie kościółka: Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej; wezwanie parafii: Matki Bożej Szkaplerznej) wzniesiono przed 1458 rokiem, nad potokiem Wątok. Jest jednym z najstarszych drewnianych kościołów w Małopolsce. Słupowa wieża z izbicą, nakryta baniastym hełmem z latarnią, dobudowana została w 1910. We wnętrzu, płaskie stropy z zaskrzypieniami (w nawie) pokrywa polichromia z lat 30. XX wieku, dzieło Tadeusza Terleckiego. Na północnej ścianie prezbiterium dostrzec można resztki późnorenesansowej polichromii ornamentalnej z XVI-XVII. Rokokowy ołtarz główny pochodzi z XVIII, w jego polu środkowym widnieje słynący łaskami obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z XVI.
więcej na;
http://pl.pogranicze.eu/index.php?categoryid=41

* Wierzchosławice
Muzeum „Dom Wincentego Witosa”,
 - składa się z domu rodzinnego „wójta z Wierzchosławic” oraz gospodarstwa wybudowanego przez niego samego.
Drewniany, zrębowy dom rodzinny, to jest „stary dom”, nakryty jest słomianą strzechą. „Nową zagrodę” wybudował Witos na ziemi, którą wniosła mu w posagu żona. Gospodarstwo zwane przez mieszkańców wsi Witosówką składa się z budynku mieszkalnego, stajni, w której mieści się stała ekspozycja historyczna i biuro muzeum, dwóch stodół (w jednej z nich ekspozycja sztandarów partii i organizacji chłopskich) oraz piwniczki. Budynki ustawione w czworobok wokół podwórza gospodarczego są drewniane.

   Będąc w Wierzchosławicach warto wybrać się do Wojnicza, gdzie znajduje się drewniany kościół z XVII oraz XIX-wieczny pałac.

* Dąbrowa Tarnowska - 1771
 * Wojnicz - XVI
* Zawada - XV
* Skrzyszów - 1517
* 
Lipnica Murowana
- XV
- zabudowa miejska
* Iwkowa - XV
 * Tymowa - 1764
* Jurków - XVIII
* Rajbrot - XVI
- s
pichlerz w zespole kościelno-plebańskim

* Tarnów
Kościół pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej "Na Terlikówce",

 -
z lat 1563-89. Zbudowany jest w tradycji gotyckiego budownictwa drewnianego, z barokową wieżą dobudowaną w 1837 roku. Malowniczości dodaje jej gontowe pokrycie ścian i dwu kalenicowego dachu. Płaskie stropy wewnątrz pokrywa polichromia z XX wieku. We wczesnobarokowym ołtarzu głównym z XVII znajduje się cenny obraz z rzadkim przedstawieniem Trójcy Świętej w typie Pietas Domini. Ołtarze boczne pochodzą z końca XVI i zawierają renesansowe obrazy z końca XVI: Koronację Najświętszej Panny Marii i Ukrzyżowanie z klęczącymi postaciami fundatorów obrazu u stóp krzyża.

Więcej...



... w Beskidzie Niskim - dolina Sękówki - świątynie
Opublikowano 28.04.2007

Opracowali Barbara Sanocka, Zakapior
fot. (Jan, bo, Zakapior)

*
 Konieczna
-1903
 * Zdynia - 1786
* Wołowiec - XVIII
* Krzywa - 1924
* Gładyszów - 1938
* Gładyszów - 1857
* Przysłup - 1756
* Nowica - 1842
* Pętna - 1700
* Ropica Górna - 1813
* Męcina Wielka - 1807

* Owczary
Województwo małopolskie, powiat Gorlice, gmina Sękowa
    Cerkiew Opieki Matki Bożej - greckokatolicka, obecnie współużytkowana przez parafie rzymskokatolicką i greckokatolicką. Jedna z najstarszych łemkowskich cerkwi.
   Świątynia w Owczarach została wzniesiona w roku 1653. Była to druga taka budowla na tym miejscu - pierwsza uległa zniszczeniu pod wpływem grząskiego gruntu. W 1701 dokonano całkowitej przebudowy prezbiterium, w 1783 dobudowano wieżę (prace wykonali majstrowie Dimitr Dekowekin i Teodor Rusinka), zaś w 1870 poszerzono przedsionek, by osiągnął równą szerokość z nawą. W 1938 wykonano we wnętrzu polichromię. Po akcji "Wisła" cerkiew przejęła parafia rzymskokatolicka, adaptując ją na kościół, lecz zachowując wezwanie, jakie nosiła. Po powrocie części wysiedlonych do wsi po roku 1956 w budynku okazjonalnie były odprawiane również nabożeństwa greckokatolickie. W latach 1983-1985 dokonano gruntownego remontu całości, w tym przywrócono pokrycie dachu gontem.
    Cerkiew reprezentuje typ łemkowski, jest trójdzielna, z wieżą o konstrukcji słupowo-ramowej ponad przedsionkiem. Prezbiterium i nawa po przebudowach, są równej szerokości. Kryte gontem dachy nad trzema częściami świątyni wieńczą  hełmy z pseudo latarniami i krzyżami. Pierwotnie prostokątne okna znajdowały się jedynie w południowej ścianie cerkwi, gdyż część północną utożsamiano z siłami diabelskimi. Ze względu na konieczność ochrony przed wilgocią cerkiew wzniesiono na fundamencie z wykarczowanych pni drzewnych.
   We wnętrzu znajduje się osiemnastowieczny ikonostas malowany na niebiesko, czerwono i złoto, dekorowany ażurowymi kolumnami z motywem liści winorośli. Ikony w ikonostasie wykonał artysta Jan Medycki, tworzący wizerunki świętych zarówno dla cerkwi, jak i dla kościołów, stąd znajdujące się w cerkwi w Owczarach ikony pozostają pod wyraźnym wpływem barokowej sztuki zachodniej, poza wizerunkami Matki Bożej i Chrystusa. Kilka wizerunków napisał natomiast anonimowy malarz wiejski. Poza ikonostasem cerkiew posiada również boczne ołtarze św. Mikołaja, Matki Bożej oraz Chrystusa. Ikona w tym ostatnim pochodzi z 1664 i pierwotnie znajdowała się w starszym ikonostasie w tej samej świątyni.

Obiekt wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.

Więcej...



... ośrodki kamieniarstwa...
Opublikowano 25.04.2007

Małopolska To Go
Pomogli opracować Karolina Pachla-Wojciechowska,
Bohdan Zhukiewicz
fot. Małopolska To Go, Bohdan Zhukiewicz

* Bartne - słynęło z kamieniarzy
   - Cerkiew parafialna prawosławna 1928–29
   - Cerkiew parafialna greckokatolicka 1842
* Bodaki
   - Cerkiew filialna prawosławna 1932 lub 1934
   - Cerkiew parafialna greckokatolicka 1902


   Wieś Bartne
posiada zabudowę łemkowską. Klasyczne domy łemkowskie to tzw. chyże, które pod jednym dachem kryły całe gospodarstwo. Budynek  przedzielony był boiskiem; po jednej jego stronie znajdowała się izba i komora, po drugiej stajnia, obora lub owczarnia. Poddasze wykorzystywane było najczęściej jako miejsce składowania siana lub zboża,
- nazywane jest wsią kamieniarską, gdyż jego mieszkańcy specjalizowali się w tym fachu. Z kamienia wyrabiano zarówno krzyże nagrobne i kapliczki przydrożne, jak też sprzęty gospodarskie. Ciekawostką jest, że na 32 mieszkańców wsi przypada 28 zabytków drewnianych.
    Będąc w Bartnem warto zobaczyć spichlerz kamienny z 1. połowy XIX wieku ze zbiorami kamieniarki. Znajduje się tu także cmentarz ofiar cholery z 1873 roku oraz cmentarz z I wojny światowej. W Bartnem zobaczyć można tradycyjne łemkowskie domy zwane chyżami.
   Charakterystycznym elementem krajobrazu Beskidu Niskiego są łemkowskie drewniane cerkwie.
   W 1928 blisko siedemdziesiąt procent mieszkańców Bartnego przeszło na prawosławie i rozpoczęło starania o powstanie prawosławnej parafii oraz budowę drugiej cerkwi - jej patronami zostali również święci Kosma i Damian.
   Cerkiew parafialną prawosławną św. św. Kosmy i Damiana zbudowano w latach 1928–29 wzorując się na starszej cerkwi z pobliskiej Krzywej. Jest to budowla o  konstrukcji zrębowej, oszalowana, pokryta blachą. W świątyni znajduje się zabytkowy 200 letni ikonostas z rozebranej cerkwi z terenu Lubelszczyzny przewieziony do Poczajowa, następnie w 1929 do Bartnego. Obecnie prowadzone są rozmowy na temat sprowadzenia oryginałów ikon (głównych - namiestnych), które wywieziono do wsi Zimna Woda tuż po wojnie. Charakterystyczne dla cerkwi są wykuwane kamienie fundamentów i skosów. Na każdym jej boku w fundamencie znajduje się wykuty krzyż.

Więcej...



Szymbark...
Opublikowano 15.04.2007

   Wzdłuż doliny rzeki Ropy malowniczo rozciągają się zabudowania wsi Szymbark. W XIV wieku była ona tak znaczną i ludną osadą, że otrzymała  prawa miejskie. Jednak szybciej rozwijające się sąsiednie Gorlice zdominowały go i pod koniec XVI Szymbark utracił status miasta. Należał on przez kilka wieków do możnego rodu Gładyszów, pieczętujących się herbem Gryf. W XVII przeszedł w ręce Strońskich, a następnie Siedleckich i Bronikowskich. Pod koniec XVIII należał do prałata gnieźnieńskiego, ks. Jana Bochniewicza. Później, opuszczony, popadł w ruinę. W XIX był użytkowany jako gorzelnia.
     Pierwotny dwór Gładyszów istniał w Szymbarku w połowie XV. Obecny został wzniesiony w latach 40. XVI wieku, a pod koniec tegoż wieku nastąpiła druga faza budowy dworu, kiedy to uzyskał on swój ostateczny kształt. Prawdopodobnie w latach 1589-1590 wzbogacił się o wystrój rzeźbiarski oraz dekorację sgraffitową ścian zewnętrznych. W 1656 roku został spalony przez wojska Rakoczego. Pomimo starannej odbudowy nie wrócił już do dawnej świetności. Dziś obiekt znajduje się pod opieką Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu.
Opracowała Barbara Sanocka

O
środek Budownictwa Ludowego w Szymbarku

- Wieś letniskowa - skansen

- Kasztel Gładyszów
* Kościół pomocniczy
- 1782

* Cerkiew parafialna greckokatolicka Narodzenia Bogurodzicy w Szymbarku (obecnie rzymskokatolicki kościół filialny) zbudowana została w 1790  lub 1821 roku. Cerkiew wzniesiono w konstrukcji zrębowej, ściany pokryte są gontem, a dach blachą. Wnętrze świątyni nakryte jest stropami płaskimi. Na wyposażenie składają się między innymi ikonostas z 1-szej połowy XIX wieku, ołtarz główny z baldachimem z ikoną Ukrzyżowania, w nawie dwa ołtarze boczne nawiązujące do tradycji barokowej z ikonami Chrystusa Nauczającego i Matki Boskiej z Dzieciątkiem, a na ścianach nawy medaliony z ewangelistami, pochodzące z poprzedniego ikonostasu.
Opracował Bohdan Zhukiewicz

fot. (Jan, bo, zakapior, Bohdan Zhukiewicz)

Więcej...



... w Beskidzie Niskim - dolina Ropy - świątynie
Opublikowano 25.03.2007

Opracowali Barbara Sanocka, Bohdan Zhukiewicz, Zakapior
fot. (Jan, Mateusz, bo, zakapior)

 * Hańczowa - XIX prawosławna
* Królowa Górna -
1915
* Skwirtne - 1837
* Uście Gorlickie - 1786
* Kuńkowa - 1868 prawosławna
 * Leszczyny - 1835 prawosławna
* Łosie - 1810
- zagroda Maziarska
* Bielanka -
1773


* Kwiatoń - 1700
Województwo małopolskie, powiat Gorlice, gmina Uście Gorlickie
wersja I

Cerkiew św. Paraskewi w Kwiatoniu -
dawna greckokatolicka.
    Za datę budowy często podawany jest rok 1700. Wieża została dostawiona w 1743 roku. Datę tę odszukano na jednej z belek konstrukcji. Może odnosić się ona jednak jedynie do remontu starszej wieży. Jest to najstarsza pewnie datowana wieża cerkwi łemkowskiej.
   Świątynia jest cerkwią łemkowską typu północno-zachodniego. Uznawana jest za modelowy i najpiękniejszy przykład tego stylu. Cerkiew wybudowano z drewna.
    Wzniesiona została na planie złożonym z trzech kwadratów: obszernego prezbiterium, nawy i babińca. Trójdzielność budowli wyraźna jest również w bryle, która wznosi się od najniższego prezbiterium, przez wyodrębnioną wyższą nawę po dominującą nad całością wysmukłą wieżę. Każdy z członów budowli jest nakryty odrębnym dachem.
    Wieża o pochyłych ścianach ma konstrukcję słupową obejmuje ściany babińca. Wokół wieży znajduje się zachata. Cała cerkiew, zarówno ściany jaki i dach, obita jest gontem, a jedynie partia izbicy pokryta jest pionowym szalunkiem. Konstrukcja posiada dachy namiotowe, dwukrotnie łamane, z makowicami i pozornymi latarniami. Latarnie oraz uskoki zadaszeń kopuły nad nawą ozdobione są fryzem arkadowym wykonanym z listew nabitych na szalunek ścian. Na zwieńczeniach znajdują się ozdobne krzyże, każdy z nich o innym kształcie. Uwagę zwracają dekoracyjne obramienia okien prezbiterium. Wejście do wnętrza prowadzi przez zachodni portal babińca o wykroju spłaszczonego trójliścia. Przestrzeń nad nawą i prezbiterium zamykają łamane kopuły namiotowe, zaś w babińcu strop jest płaski.
   Wewnętrzne ściany zdobi polichromia architektoniczna i figuralna wykonana w 1811 roku. Malowidła na ścianach imitują marmurowe kolumny i gzymsy.
   W zakrystii przechowywana jest płaszczenica wykonana na płótnie gdzie przedstawia zmarłego Chrystusa. Pod wieżą stoi kamienna kropielnica z 1750.


Obiekt wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.

Więcej...



... zdrój...
Opublikowano 15.03.2007


Wysowa Zdrój
*   Kościół
parafialny Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Wysowej
Zdroju, powstał w latach 1936-38 według projektu Z. Mączeńskiego.  Nawiązuje on do tradycji dawnego budownictwa regionu. Ściany wzniesiono w nietypowej konstrukcji zrębowo-słupowej i oszalowano. Układ wnętrza jest jednonawowy, z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, do którego dobudowana została zakrystia. Wewnątrz zastosowano stropy płaskie, nad nawą zaś częściowo pozorne sklepienie kolebkowe wsparte na słupach. Kościół zdobi barokowy ołtarz główny z XVIII lub XIX wieku, przeniesiony z innej świątyni. Znajduje się w nim obraz Wniebowzięcia NMP.
Bohdan Zhukiewicz

*   Cerkiew prawosławna świętego Archanioła - 1779

Więcej...



... historia polskiego miodziarstwa...
Opublikowano 25.09.2006

Bohdan Zhukiewicz

Kamianna

- wioska położona po środku trójkąta utworzonego przez takie miasta jak Krynica - Nowy Sącz - Grybów. Otoczona koroną gór porośniętych lasami, głównie jodłowymi. Stwarza to niepowtarzalny mikroklimat. Lasy tworzą naturalny filtr, dzięki któremu jest tu spokój, czysta woda, czyste powietrze i czysta gleba.

   Historia Kamiannej jest stara i bogata, a udokumentowana już od 1577 roku, wtedy to Kamianna została wymieniona w dokumencie biskupa Piotra Myszkowskiego, nadającym sołtysostwo wsi Jacka Łuczkowca i jego sukcesorów. W 1637 Biskup Jakub Zadzik ustanowił tutaj parafię greko-katolicką. Do 1946-47 roku Kamianną zamieszkiwali Łemkowie zwani również Rusinami.

fot. (Jan, Zakapior)

Więcej...



... w Beskidzie Niskim - Pogórzanie
Opublikowano 15.08.2006


* Binarowa
- 1500
Województwo małopolskie, powiat Gorlice, gmina Biecz
    Kościół parafialny św. Michała Archanioła, datowany jest na około rok 1500, jednonawowy, konstrukcji zrębowej z drewna jodłowego, z wieżą od zachodu z 1596 wzbogaconej o sygnaturkę, konstrukcji słupowo-ramowej (najstarsza znana drewniana wieża przykościelna).
   
Kościół jest jednym z najcenniejszych zabytków Pogórza Ciężkowickiego. Wnętrze jest galerią sztuki zdobniczej: na ścianach barokowe cykle biblijne, zaś w kaplicy unikalna polichromia z 1655. Najcenniejszymi elementami wyposażenia kościoła są gotyckie rzeźby z końca XIV: Matki Boskiej z Dzieciątkiem, a także płaskorzeźby św. św. Małgorzaty, Doroty, Katarzyny i Barbary, znajdujące się w ołtarzach bocznych.
   Pierwszy kościół drewniany został zbudowany około 1400 roku (wspomina o nim Jan Długosz). Spłonął pod koniec wieku XV.
    Na stropach znajdują się w nim wyjątkowo cenne malowidła z XVI - XVII oraz gotyckie rzeźby z XIV między innymi pozostałość ołtarza Czterech Świętych Dziewic. W latach 1641-1650 świątynię gruntownie przekształcono: powstała kaplica pod wezwaniem Aniołów Stróżów, przebudowano chór muzyczny, powiększono otwory okienne, wykonano nową polichromię.
   Wnętrze świątyni nakryte jest stropami płaskimi. W nawie, kaplicy i zakrystii znajdują się nadwieszone nad tymi pomieszczeniami chóry muzyczne. W skład wyposażenia kościoła wchodzą: płaskorzeźby świętych w ołtarzach bocznych,  ołtarz główny, wzorowany na ołtarzu głównym z kościoła parafialnego w Bieczu z figurą Matki Boskiej z Dzieciątkiem z około 1430, kamienna chrzcielnica z 1522, gotycki dzwon z XV wieku wiszący na neogotyckiej dzwonnicy z 1901, gotyckie rzeźby (pozostałość ołtarza Czterech Świętych Dziewic), ozdobne okucia drzwi prowadzących z kruchty do nawy, bogato rzeźbione ławki, konfesjonały pokryte malowidłami, tron celebransa, ambona.
   Pod względem wartości historyczno-artystycznej kościół w Binarowej należy do najcenniejszych i najlepiej wyposażonych budowli tego typu zachowanych w Europie środkowej.

   Będąc w Binarowej, należy koniecznie zwiedzić pobliski Biecz nazywany często "Małym Krakowem" z monumentalnym gotyckim kościołem, ratuszem z renesansową wieżą, pozostałościami murów miejskich z XIV-XVI i Muzeum Marcina Kromera.
Bohdan Zhukiewicz

Obiekt jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.

 * Czermna - 1520
* Libusza - 1513
* Rożnowice - 1756-64
* Rzepnik Biskupi - XVI
* Ciężkowice
 * Jastrzębia - XVI
* Szalowa - 1736
* Polna - XVI
* Wilczyska - XVII
* Ropa - 1761
* Krużlowa Wyżna - 1520
 * Mogilno - 1765
* Ptaszkowa - 1555
* Królowa Górna - 1915
* Bogusza - 1858
Opracowali; Barbara Sanocka, Bohdan Zhukiewicz
fot. (Jan, bo, zakapior)

* Sękowa - 1520
Województwo małopolskie powiat Gorlice
    Położona w Beskidzie Niskim, u podnóża Magury Małastowskiej wieś Sękowa została lokowana przez króla Kazimierza Wielkiego w 1346 roku, który uposażył również tutejszą parafię. Zachowany do dzisiaj, drewniany kościół zbudowano około 1520, a w XVIII wieku wzniesiono niską wieżę i soboty (zrekonstruowane w XX). 
   Późnogotycki kościół pod wezwaniem świętych Filipa i Jakuba Apostołów został zbudowany w oparciu na tradycyjnych zasadach stosowanych w drewnianych świątyniach Małopolski na początku XVI. Wzniesiono go z modrzewiowych bali w  konstrukcji zrębowej. Jego plan jest tradycyjny: jedna nawa z węższym, zamkniętym trójbocznie prezbiterium, z zakrystią po stronie północnej. Od zachodu do świątyni przylega otwarta w przyziemiu wieża, nakryta kopulastym hełmem z wysoką, ośmioboczną latarnią. Ściany kościoła powyżej sobót oraz wysoki, dwuspadowy dach pokryte są gontem. Kościół obiegają dokoła soboty, wsparte na słupach z zastrzałami i nakryte wysokim, sięgającym gzymsu korpusu zadaszeniem. Dach sobót, również pokryty gontem, jest obniżony w miejscach okien.
    We wnętrzu świątyni znajduje się późnorenesansowy ołtarz główny z początku XVII wieku. W jego części środkowej mieści się obraz przedstawiający świętych: Mikołaja, Benedykta i Antoniego, po obu stronach, którego ustawione są w niszach posągi św. Piotra i św. Andrzeja. Na predelli ołtarza znajduje się płaskorzeźba ze sceną Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny, a w  zwieńczeniu - wizerunki, św. Filipa i św. Jakuba. Widoczne na ścianach fragmenty neogotyckiej polichromii pochodzą z 1888. Warto zwrócić uwagę na późnogotycki portal wejściowy, zamknięty łukiem zwielokrotnionym i dekorowany ornamentem. 
   Kościół utracił funkcję świątyni parafialnej w 1885. W czasie działań wojennych, na przełomie 1914 i 1915 został w dużym stopniu zniszczony: drewniane elementy ścian, wieży, sobót i dachu żołnierze wykorzystali do budowy okopów. Również wnętrze z XVI- i XVII-wiecznym wyposażeniem uległo dewastacji. Odbudowę kościoła prowadzono etapami przez cały wiek XX. Ostatni, kompleksowy remont kościoła rozpoczęty w 1983 trwał kilka lat i objął architekturę budowli, jej wyposażenie i otoczenie.
Barbara Sanocka

Prace konserwatorskie wyróżniono w 1994 medalem Europa Nostra, a kościół uznano za wyjątkowy, wpisując go na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.

Więcej...



Grybów... i okolice...
Opublikowano 25.07.2006


Obiekt wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.
* Brunary Wyżne
Województwo małopolskie, powiat Gorlice, gmina Uście Gorlickie

    Cerkiew parafialna greckokatolicka św. Michała Archanioła
(obecnie kościół parafialny rzymskokatolicki NMP Wniebowziętej) datowana jest na 1797 rok. Budowla trójdzielna, mimo późniejszych przekształceń, zachowała najważniejsze cechy cerkwi zachodnio-łemkowskiej.
    Pierwsza cerkiew w Brunarach została wzniesiona po roku 1616, kiedy we wsi powstała parafia unicka. Nowa świątynia powstała w 1653, zaś współczesna cerkiew w XVIII stuleciu. W 1831 została przebudowana i powiększona. Dawne prezbiterium połączono z nawą, dostawiając nowe, trójbocznie zamknięte, zaś całość pokryto nowym dachem. Po akcji "Wisła" cerkiew została przejęta przez kościół łaciński.
    Nad przedsionkiem wznosi się wieża z hełmem zwieńczonym kutym krzyżem. Podobne hełmy znajdują się ponad nawą i prezbiterium. We wnętrzu znajduje się barokowy, osiemnastowieczny ikonostas. W cerkwi zachowała się polichromia, pokrywająca całość stropu i wewnętrznych ścian obiektu, wykonywana etapami między XVIII i XIX wiekiem, utrzymana w błękitnej tonacji barwnej, z motywem winorośli. Oprócz ołtarza głównego z XVII w cerkwi znajdują się dwa ołtarze boczne z XVIII. Znajdują się w nich ikony Matki Bożej oraz Przemienienia Pańskiego.
    Wnętrze zwieńczają stropy płaskie z fasetami. Polichromię o rokokowo-klasycystycznych motywach architektonicznych oraz roślinnych wykonali Antoni i Józef Bogdańscy w 1898. W nawie widać fragmenty starszej barokowej polichromii z końca XVIII wieku. Barokowy ikonostas z XVIII przemalowany został w czasie remontu w 1831.

 * Grybów - plebania
* Kąclowa - 1926
* Binczarowa - 1760

Więcej...



Następne »
... photo...


Odwiedzaj...

Śladami historii...
zwiedzaj;
Małopolski szlak architektury drewnianej.
==================




==================
Szymbark
Skansen Wsi Pogórzańskiej






Nowy Sącz
Sądecki Park Etnograficzny



Stary Sącz