Mapa serwisu Ukrainian English Slovak
Zdrowie, uroda, wypoczynek...


Przyjazne dla kuracjuszy, znane, lubiane uzdrowiska na Podkarpaciu i Roztoczu...

Szlakiem Galicyjskich uzdrowisk...
http://ua.pogranicze.eu/index.php?categoryid=15&p2_start=0

Artykuły
... najmniejsze a jakże urocze...
Opublikowano 24.07.2016

Magurski Park Narodowy!!!
http://www.magurskipn.pl/

Bodzio


Osada Wapienne
http://www.uzdrowiskowapienne.pl/index.php/pl/

   Historia miejscowości sięga 1546 roku, kiedy to król Zygmunt Stary nadał Michałowi, synowi sołtysa z Męciny prawo do lokacji wsi na prawie wołoskim. Osada zamieszkiwana była przez Łemków. W 1629 roku Wapienne było wsią królewską, w powiecie bieckim. W roku 1765 wieś  znajdowała się w prywatnych rękach Lubomirskich, a następnie, jak zresztą prawie wszystkie tenuty starostwa bieckiego, została zakupiona od rządu austriackiego przez ówczesnego starostę bieckiego Wilhelma Siemieńskiego. W 1789 roku Wilhelm zapisał Wapienne swemu synowi Stanisławowi i jego żonie. Własnością tej rodziny jest także Wapienne w 1848 roku. W 1890 roku wieś liczyła 56 gospodarstw, a zamieszkiwało ją 334 mieszkańców, zaś w 1938 r. Wapienne liczyło 460 grekokatolików (unitów), którzy mieli swoją parafię w Męcinie Wielkiej.
   W 1947 roku, w ramach akcji "Wisła", w dniach 11 - 15 VI wysiedlono 63 mieszkańców wsi. W późniejszym okresie zasiedlona została ponownie w większości przez dawnych mieszkańców, którzy powrócili z ziem zachodnich.

Miejscowość uzdrowiskowa
   Spośród około 45 polskich uzdrowisk Wapienne jest najmniejsze. Status uzdrowiska otrzymało mocą uchwały nowosądeckiej WRN 8 kwietnia 1986 roku.
   Wapienne to mała miejscowość rekreacyjno-uzdrowiskowa w Beskidzie Niskim, który jest dzisiaj najdzikszym pasmem górskim w Polsce. Bliskość Magurskiego Parku Narodowego, spokój, czysty klimat, obfitość zieleni oraz różnorodność możliwości aktywnego spędzania czasu, to główne walory miejscowości, napełniające entuzjazmem do poznawania bogatej historii i kultury regionu.
photo; J. Myszkowski, wapienne.pl, Zakapior

Więcej...



W cieniu tych lasów...
Opublikowano 22.07.2016

... coś tam szemrząc słodko
Dziś - jak przed wieki - witasz nas Bełkotko.
A jak natchnienie przez duszę przepływa:
Czysty się płomień z twych nurtów dobywa.
I czcią przejęci nad źródłami twemi,
Wielbimy Boga w cudach naszej ziemi!
Bo ogień święty i szmer źródła rzewny,
Co tajemniczo spod ziemi wychodzi
Jest temu życiu serc naszych pokrewny,
Co się z płomieni i łez cichych rodzi.

Wincenty Pol

Krzysztof Guzik, Zakapior

Uzdrowisko Iwonicz Zdrój
http://iwonicz-zdroj.pl/

Karol Załuski

- jest największym i najstarszym zdrojem w województwie podkarpackim, od lat przyciąga uwagę kuracjuszy i nie tylko z Polski, ale z całej Europy.

   W XVII wieku zakład zdrojowy cieszył się dużą popularnością. O walorach leczniczych kurortu i jego osobliwościach pisano w ówczesnej Europie przypisując wodom mineralnym wręcz cudowne właściwości.

Uzdrowisko Iwonicz Zdrój aktualnie i w historii...
Podkarpacki Ośrodek Terapii Solnej...

... przyjedz, zobacz, wypocznij, naladuj akumulator...
photo; Krzysztof Guzik, (bo, zakapior)


Więcej...



Pięknie położony pośród zielonych...
Opublikowano 20.07.2016

Zakapior

Uzdrowisko Rymanów Zdrój
http://uzdrowisko-rymanow.com.pl/uzdrowisko/

Fundatorzy, założyciele,
 Anna z Działyńskich Potocka,
Stanisław Wojciech Antoni Potocki,

 - powstało z drugiej połowie XIX wieku w wyniku odkrycia w 1876 roku zdrojów mineralnych. W 1881 r. zakład uzdrowiskowy został oficjalnie otwarty.
... w szybkim czasie powstawały pensjonaty, kabiny kąpielowe, pawilony, urządzono nowy park zdrojowy. W 1885 roku utworzono pierwszą krajową kolonię leczniczą dla dzieci.


Rymanów Zdrój to nie tylko uzdrowisko, to zabytki, historia, tradycja...


Więcej...



... nad pięknym górskim morzem...
Opublikowano 18.07.2016


Urocze uzdrowisko w Bieszczadach...

Bieszczadzki Park Narodowy!

https://www.bdpn.pl/

Bieszczady!!

http://pl.pogranicze.eu/index.php?categoryid=56

Zakapior


Uzdrowisko
Polańczyk Zdrój
http://esolina.pl/atrakcje-gminy/uzdrowisko-polanczyk/

    Położony na półwyspie zalewu solińskiego, największego sztucznego akwenu w Polsce, zwanego "bieszczadzkim morzem" w pobliżu obwodnicy bieszczadzkiej, jest zarazem największym w Bieszczadach kompleksem  uzdrowiskowo-wypoczynkowym. Czystość powietrza oraz złagodzone wodami zalewu ostre górskie powietrze to dodatkowe atuty klimatyczne obok występujących tutaj wód mineralnych wodorowęglanowo - sodowych, jodowych, bromowych, żelazistych i borowych. Wykorzystuje się je przy leczeniu chronicznych nawrotów schorzeń wrzodowych, cukrzycy, infekcji dróg moczowych i zaburzeniach przemiany materii, w profilaktyce kamienicy moczanowej i szczawianowej oraz w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych.
W Polańczyku znajduje się ośrodek sportów wodnych...

Więcej...



Solina, Polańczyk, Myczkowce...
Opublikowano 16.07.2016

Opracował Zakapior
photo; A. Szechtyсki,
P. Olejnik


Zalew Soliński
- (jezioro Solina)
charakteryzuje się wyjątkowo dużymi wahaniami poziomu wody. Różnice osiagają 10-15 m, przy czym zmiany poziomu mogą następować bardzo szybko. Z dnia na dzień poziom wody może zmienić się nawet o 1 m. Jako główne powody takiego stanu rzeczy podaje się dużą zmienność przepływów Sanu, przepompowywanie wody ze zbiornika myczkowieckiego do solińskiego i jej oddawanie, oraz charakteryzujące się stromymi brzegami ukształtowanie dna jeziora, przez co różnice są bardziej widoczne w pionie. Południowa część jeziora dzieli się na dwie odnogi; zachodnia dochodzi do Bukowca i ma około 14 km długości, natomiast wschodnia, która jest większa powierzchniowo, dochodzi do Rajskiego, a jej odgałęzienie do Chrewtu, odnoga ta ma 27 km długości. Natomiast łączna długość linii brzegowej zbiornika wynosi około 160 km. Średnia głębokość jeziora to 25 m, a maksymalna ponad 60 m.

Polanczyk
- to obok Soliny zdecydowanie najbardziej znany i popularny kurort.
Polańczyk Zdrój leżący na początku tak zwanego "Cyplem Polańczyka". Na samym końcu tego cypla znajduje się Centralna Baza WOPR. Polańczyk posiada status uzdrowiska nadany w 1974 roku, leczy się tu głównie choroby układu oddechowego. Jest tu również park zdrojowy. W Polańczyku występują następujące wody mineralne: wodorowo-chlorkowo-sodowe, wodoro-węglanowo-chlorkowo-sodowe oraz wodoro-węglanowo-chlorkowo-bromkowo-jodowe.

    Jest w Polańczyku sporo ośrodków wypoczynkowych. Przy przystani "Unitry" znajduje się wyznaczone kąpielisko. Pewnym "minusem" jest fakt, że w Polańczyku brzegi zbiornika są bardzo strome, stąd ograniczony dostęp do jeziora, jednak przeważnie każdy z ośrodków posiada własną przystań i zejścia do niej prowadzące.
   O wiele lagodniejsze brzegi są w okolicy promu na Wyspe  Energetyka. Na samej wyspie jest między innymi wypożyczalnia sprzętu wodnego, obok niej kąpielisko i przystań. Kolejna wypożyczalnia sprzętu pływającego znajduje się na cyplu Polańczyka, przy Głównej Bazie WOPR, od strony zatoki Komunalnych (Fiord Nelsona). Z Polańczyka kursuje statek wycieczkowy "Tramp". Opływa on Wyspę Skalistą i wraca z powrotem do Polańczyka.
   Zima w Polańczyku teoretycznie można pojeździć także na nartach. Jest tu niewielki wyciąg (280 m) na góre Horb, który nie zawsze jednak działa. Bardzo ładny widok na jezioro roztacza się z trasy małej obwodnicy, nieopodal jej skrzyżowania z drogą do zdroju oraz ze wzgórza Sawin, gdzie znajduje się charakterystyczny trójnóg geodezyjny.
  
Do ciekawszych obiektów znajdujących się w Polańczyku, zaliczyć należy murowaną cerkiew z 1907 roku - obecnie sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości, w której dziś funkcjonuje kościół-sanktuarium, plebania także z 1907, oraz znajdująca się przy cmentarzu kaplica z 1909 i cudowne zródełko. We wspomnianym kościele znajduje się między innymi Ikona Matki Boskiej z pierwszej połowy XVIII wieku, pochodząca z cerkwi w Łopience.

Jezioro Myczkowieckie
- (zalew Myczkowce)
- jest nieporównywalnie mniejszy od  solińskiego, ma około 2 km kwadratowe powierzchni, pojemność 10 mln metrów sześciennych, o długości 6 km. Średnia głębokość tego zbiornika wynosi 5 m, natomiast maksymalna 15 m. Ciekawostką jest fakt, że temperatura wody zbiornika Myczkowieckiego jest o 5 st/C niższa od temperatury w jeziorze Solińskim. Dzieje się tak dlatego, że zbiornik myczkowiecki jest zbornikiem wyrównawczym dla solińskiego co powoduje mieszanie się wód obu tych akwenów, przy czym do jeziora/zalewu myczkowieckiego dostaje się woda z dennych warstw zbiornika solińskiego, stąd wahania temperatury.
    W odróżnieniu od Soliny, Myczkowce posiadają przeważnie łagodne brzegi. Jest tu znacznie mniej rozwinięte zaplecze turystyczne, jednak na jego brak i tu nie można narzekać. Najwięcej miejsc gdzie można się zatrzymać jest w okolicy samych Myczkowiec po północnej stronie jeziora oraz pomiędzy Myczkowcami a Bóbrką, u podnóża góry Koziniec (527 m n.p.m).


Więcej...



... gdzie diabeł mówi dzień dobry lub dobranoc...
Opublikowano 14.07.2016

Roztoczański Park Narodowy!!!
http://roztoczanskipn.pl/pl/

Zakapior


Uzdrowisko Horyniec Zdrój
http://www.uzdrowisko-horyniec.com.pl/

- to miejscowość uzdrowiskowa położona w malowniczej kotlinie u podnóża Roztocza na pograniczu Płaskowyżu Tarnogrodzkiego a wyżyny Roztocza Wschodniego, w wąskiej dolinie Kotliny Sandomierskiej otwierającej się ku zachodowi. Nieco na północ od tej  miejscowości podnoszą się pierwsze wzniesienia Roztocza. Południowo - wschodnia granica gminy pokrywa się z granicą państwową z Ukrainą. To cicha i spokojna miejscowość położona z dala od wielkich aglomeracji, zatłoczonych dróg i szlaków komunikacyjnych. Piękne okolice Roztocza, w jakich jest położona, czyste powietrze, duże zalesienie i wyjątkowo sprzyjające warunki klimatyczne, stwarzają tam szerokie możliwości wypoczynku, turystyki, rekreacji i lecznictwa uzdrowiskowego.



    Unikatowe walory lecznicze i klimatyczne naszego uzdrowiska pozwola kazdemu odzyskac sily witalne i wewnetrzny spokój, a co najwazniejsze zauwazalnie poprawia stan zdrowia. Opierajac sie na historycznych przekazach mozna rzec, iz jedna z pierwszych osób, która docenila walory lecznicze tutejszych wód siarczkowo - siarkowodorowych byl Jan Sobieski Hetman Wielki Koronny, pózniejszy Król Polski. Ponoc z zalet leczniczych horynieckich wód korzystala takze Królowa Marysienka Sobieska. Na pewno warto pójsc w slady królewskiej pary i wykorzystac dla siebie wlasciwosci lecznicze horynieckich wód i borowin oraz klimatu. Horyniec slynie z jednej z najlepszych w Polsce borowin. Uzdrowisko Horyniec ma wlasne zasoby tego cennego i jakze skutecznego w dzialaniu tworzywa leczniczego.

Zwiedzając - okolice Horyńca nie można pominąć takich miejsc jak;

- Radruż - zabytek klasy "0", 8 km od Horyńca - zespoł cerkiewny greckokatolicki wpisany na światową listę UNESCO.


- cerkiew Chotyniec - pod patronatem UNESCO,


- chutor Gorajec i piękna wyremontowana cerkiew - dojazd
9 km,


- Rezerwat "Szumy" w Suścu na rzece Tanew,
- kapliczka w Nowinach Horynieckich
(tutaj według podań objawiła się Matka Boża trojgu małym dzieciom),
- woda z
"cudownego"
źródełka, przypisuje się jej właściwości uzdrawiające, szczególnie w chorobach oczu,
- tajemnicze kamienne kręgi zwane "Świątynią Słońca" w okolicach Nowin Horynieckich,
- "Diabelski Kamień" to jeden z sześciu wapienno - marglistych monolitów znajdujących się w okolicy Manasterza,
- "Kaskady Sopotu" (to kilka małych progów skalnych na potoku Sopot),
-
unikalny rezerwat jałowca pospolitego "Sołokija" koło Dziewięcierza.

Więcej...



Kurort Nałęczowski...
Opublikowano 12.07.2016



Bodzio

Uzdrowisko Nałęczów Zdrój
http://naleczow.pl/

- miasteczko słynące z unikatowego mikroklimatu oraz źródeł wód leczniczych wapienno - żelazistym odkrytych pod koniec XVIII wieku na terenie parku Małachowskich - ówczesnych właścicieli Nałęczowa, którym miasteczko zawdzięcza swą nazwę od herbu Stanisława Małachowskiego - Nałęcz, oraz jego krewnemu Antoniemu. Jako, że Antoni chorował na podagrę, do której leczenia w XVIII w. wykorzystywano wodę żelazistą, odkrył on dobroczynne źródła tego regionu. Takie były początki zakładu kąpielowego, który szybko zyskał popularność.

    Pod koniec XIX wieku Nałęczów staje się najmodniejszym kurortem w Kongresówce dzięki spółce lekarzy - Sybiraków: Fortunata Łowickiego, Konrada Chmielewskiego i Wacława Lasockiego. Rozpoczęli oni organizowanie zakładu leczniczego i w krótkim czasie uczynili z Nałęczowa nowoczesne uzdrowisko uwiecznione jako Cisy na kartach powieści „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego.
  Sławę i popularność uzdrowisko zawdzięcza Bolesławowi Prusowi , który przyjechał tu po nieudanej kuracji swych zszarpanych nerwów w Zakopanem. Siły witalne i wenę twórczą odzyskał on dopiero w Nałęczowie.
    Przez blisko trzydzieści lat autor wybierał właśnie tę miejscowość na letni wypoczynek. Tu napisał najważniejszą część „Lalki”, zbierał materiały do „Placówki”
i „Emancypantek”, a jego Kroniki Tygodniowe systematycznie komplementowały uzdrowisko, gdzie za pomocą średnio zmineralizowanych wód żelazistych leczono przede wszystkim choroby serca. Spokoju i wyciszenia szukały tu ówczesne „dusze niespokojne”: Sienkiewicz, Oppman, Przerwa-Tetmajer, Przybyszewski.

Pijalnia wody mineralnej, zdrojowej

photo; Zakapior

Koniecznie należy odwiedzić i zwiedzić pobliskie;
http://www.kraina.org.pl/upload/naleczow_okolice.pdf
http://pl.pogranicze.eu/index.php?categoryid=41&p2_start=10
- Kazimierz Dolny n/Wisłą,
- ruiny - zamek Janowiec,
- historyczne Puławy,
- siedzibę Zamoyskich - Kozłówka.
http://pl.pogranicze.eu/index.php?categoryid=41
http://eu.pogranicze.eu/index.php?categoryid=17


Więcej...
ZDROWIE
Zdrowie...