Mapa serwisu Ukrainian English Slovak
Zdrowie, uroda, wypoczynek na Podkarpaciu...


Przyjazne dla kuracjuszy, znane, lubiane uzdrowiska na Podkarpaciu i Roztoczu...

Szlakiem Galicyjskich uzdrowisk...
http://ua.pogranicze.eu/index.php?categoryid=15&p2_start=0

Artykuły
Kurort Nałęczowski...
Opublikowano 12.07.2016





   Kurort Nałęczów jest przygotowany i zapewnienia pełną, kompleksową opiekę medyczną. Oprócz budynków sanatoryjnych na terenie Uzdrowiska znajduje się nowoczesny, w pełni wyposażony szpital kardiologiczny z oddziałem intensywnej opieki kardiologicznej.
   Zarówno w przeszłości jak i dziś Nałęczów to wyjątkowe miejsce leczenia dolegliwości układu krążenia. Dlatego właśnie, działalność Uzdrowiska skupia się na rehabilitacji kardiologicznej i diagnostyce. Oprócz swojej tradycyjnej działalności medycznej związanej z profilaktyką kardiologiczną Uzdrowisko prowadzi m.in.: hydroterapię, terapię ruchową, leczenie nadwagi, psychoterapię, fizjoterapię, elektroterapię, przyrodolecznictwo i odnowę biologiczną.
    Oprócz uzdrowiska dostępne jest również centrum Spa Nałęczów: dwa obiekty przygotowane na przyjęcie gości o wysokich wymaganiach, proponujące szeroką gamę zabiegów pielęgnacyjnych. Termy Pałacowe to elegancki hotel, restauracja, sale konferencyjne i część zabiegowa. W "Atrium" znajduje się wielkości 400 m2 basen Aquatonic, w którym można nie tylko popływać, ale również skorzystać z wielu atrakcji wodnych. W budynku tym jest również jedyny w Polsce basen białej glinki, a także gabinety kosmetyczne i gabinety masażu.

   Różnorodne obiekty w sercu Nałęczowa - pobyt w Uzdrowisku Nałęczów to kontakt z przyrodą, świeżym powietrzem, przestrzenią dla wycieczek, spacerów oraz czynnego uprawiania sportów letnich i zimowych, z szeroką gamą pielęgnacyjnych zabiegów.


   Obecnie specyficzny mikroklimat Nałęczowa nadal wspomaga powrót do równowagi i wyciszenie wrażliwych serc i skołatanych dusz swoich pacjentów, a XIX wieczne wille cicho szepczą historie o swoich dawnych właścicielach i tworzonej w ich cieniu wielkiej literaturze.

   Nałęczów Zdrój to naturalna woda mineralna zawierająca średnią ilość minerałów. Ukryta głęboko pod powierzchnią ziemi, pierwotnie czysta, zamknięta w lekkiej, eleganckiej butelce. Odizolowana dodatkowo od wpływu czynników zewnętrznych przez, znajdującą się pod nakrętką, membranę zabezpieczającą, która jest pierwszym tego typu rozwiązaniem na polskim rynku wód butelkowanych. Dzięki tej innowacji otwierając ją masz pewność, że dajesz swojej rodzinie pierwotnie czystą, stuprocentowo bezpieczną wodę.
   Woda Nałęczów Zdrój wydobywana jest w okolicach popularnego w Polsce i Europie uzdrowiska specjalizującego się w leczeniu chorób serca. Region ten słynie ze swojego specyficznego mikroklimatu, który wpływa korzystnie na normowanie ciśnienia krwi. Każda kropla tej wody może pomóc poprawić samopoczucie każdego dnia, nawet najbardziej zabieganej rodzinie.

    Woda Nałęczów Zdrój wydobywana jest w okolicach popularnego w Polsce i Europie uzdrowiska specjalizującego się w leczeniu chorób serca. Region ten słynie ze swojego specyficznego mikroklimatu, który wpływa korzystnie na normowanie ciśnienia krwi i zanikanie dolegliwości związanych z chorobami serca. Liczne wąwozy, specyficzna roślinność oraz bogactwo podziemnych wód mineralnych miały wpływ na wytworzenie się w tym miejscu idealnego klimatu dla uzdrowiska o profilu sercowym. Do Nałęczowa właśnie przybywają osoby potrzebujące spokoju i wyciszenia, aby wrócić do pełni sił.
   Nałęczów Zdrój to woda zawierająca średnią ilość minerałów, najniższą spośród naturalnych wód mineralnych dostępnych w ofercie Polskich Zdrojów. Dzięki temu mogą ją bezpiecznie pić nawet małe dzieci. Nałęczów Zdrój to także woda niskosodowa, odpowiednia dla diety ubogiej w sód, stanowiąca uzupełnienie codziennego zdrowego jadłospisu aktywnej, współczesnej rodziny.

Najciekawsze i godne polecenia to:
Park Zdrojowy,
Muzeum Bolesława Prusa,
Muzeum Stefana Żeromskiego, mauzoleum Adasia Żeromskiego,

Zabytkowe Wille - Borowianka, Oktawia, Brzozy, N.M Panny i wiele innych,
Kościół Rektoralny im. Karola Boromeusza,
Kościół Parafialny z zabytkowym cmentarzem.

Młyn wodny na rzece Bystrej.
    Na terenie obecnego Parku Zdrojowego przy stawie w pobliżu zabudowań dworskich istniał młyn wodny, zwany „podedworskim”. Był zbudowany z drewnianych bali konstrukcji węgłowej, napędzany kołem nasiębiernym. Woda na koło pobierana była za pomocą drewnianego koryta połączonego ze śluzą przy stawie. Pod koniec XIX wieku przerobiony na tartak. Z zachowanych dokumentów z roku 1772 i 1751 wynika, że młyn był wydzierżawiony od dziedzica przez młynarza Stanisława Gotka za kwartalny czynsz w wysokości 12 zł i 15 gr. (lub dobre karmienie jednego wieprza dworskiego) oraz wykonywanie określonych prac na gruntach dworskich. W czasie I wojny światowej młyn został rozebrany przez wojska rosyjskie, a drewniane bale zostały przeznaczone na opał.

   Nałęczów jest miastem, wchodzącym administracyjnie w skład powiatu puławskiego i województwa lubelskiego. Kameralna miejscowość liczy ok. 4 tys. mieszkańców. Uzdrowisko nizinne, położone w północno - zachodniej części Wyżyny Lubelskiej, na Płaskowyżu Nałęczowskim, w zbiegu rzek Bystrej i Bochotniczanki. Klimat nizinny, słabo bodźcowy, moderowany ukształtowaniem terenu i bogatą zielenią otoczenia. Podstawowe tworzywa uzdrowiskowe Nałęczowa to klimat, naturalne wody mineralne i borowiny.

   Na bazie odkrytych i wykorzystywanych znacznie wcześniej źródeł wód leczniczych uruchomiono zakład kąpielowy (Stare Łazienki). W czasie powstania listopadowego obiekt został zniszczony i rozgrabiony przez wojska rosyjskie. Jako formalną datę powstania uzdrowiska przyjmuje się 1878 rok. Wówczas to spółka, założona przez trzech lekarzy, wyremontowała obiekty uzdrowiskowe i w roku 1880 przyjęto pierwszych kuracjuszy. W pełni planowa działalność kuracyjna, podporządkowana idei rozwoju Nałęczowa jako kurortu, została podjęta w 1884 roku przez Zakład Leczniczy w Nałęczowie pod patronatem Rady Zakładu Leczniczego. Uzdrowisko - ogród, bo tak zaczęto nazywać Nałęczów, rozkwitało. Budowały się licznie wille, w stylu charakterystycznym dla szwajcarskich i włoskich kurortów. XVIII - wieczny Park Zdrojowy został powiększony o nowe aleje i wzbogacony o egzotyczne okazy drzew. Palmiarnia, pijalnia wód mineralnych, galerie, kawiarnie, sala balowa - nadawały uzdrowisku splendoru. Zjeżdżali tu licznie artyści, ludzie pióra, finansiści i przemysłowcy, politycy. I wojna światowa spowodowała duże straty materialne, zarówno w strukturze uzdrowiska - zdewastowane zostały urządzenia i obiekty - jak i w miejscowości. W okresie międzywojennym odbudowano zniszczenia, przywracając większość obiektów do pierwotnego stanu. W 1928 roku Nałęczów uzyskał status uzdrowiska, które odtąd działało pod pieczą Rady Zdrojowej. Ponowną przerwę w działalności spowodowała II wojna światowa. Powojenne uruchomienie uzdrowiska nastąpiło w roku 1954 w ramach utworzonego Przedsiębiorstwa Państwowego "Uzdrowisko Nałęczów".
    Dziś Nałęczów to nowocześnie wyposażone uzdrowisko - jedyne w Polsce, o wyspecjalizowanym profilu leczenia - kardiologicznym. Dzięki znacznej dodatniej jonizacji powietrza, wspomagającej specjalistyczne leczenie uzdrowiskowe w sposób naturalny (obniżenie ciśnienia tętniczego), sprawniej postępuje proces powrotu do zdrowia. Wysokiej klasy specjaliści (diagnostyka kardiologiczna, rehabilitacja, balneologia, medycyna fizykalna) zaordynują zindywidualizowany program leczenia, wskażą konieczne zabiegi i poprowadzą kurację.

Warto zrobić prezent swojemu sercu i zabrać je do Nałęczowa.

   W uzdrowisku leczy się: choroby układu krążenia (choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze, nerwica sercowo - naczyniowa, stany po zawałach serca i zabiegach kardiochirurgicznych, schorzenia współistniejące).



*Kościół rektoralny św. Karola Boromeusza

   Drewniany kościółek, a właściwie kaplica, została wzniesiona w latach 1917-19. Kaplica, według życzenia fundatorki, służy od początku kuracjuszom i wczasowiczom.
   Zbudowana jest ona w stylu zakopiańskim, przeniesionym do Nałęczowa przez Jana Witkiewicza. Wewnątrz warto zobaczyć drewniany ołtarz, w którym znajduje się obraz św. Karola Boromeusza, biskupa Mediolanu, patrona chorych. W kościółku msze święte odprawiał kardynał Karol Wojtyła, podczas pobytu w Nałęczowie.

   Inicjatywa wzniesienia kaplicy wpłynęła od Pani (Luizy) Ludwiki Benni, której mąż Karol był cenionym lekarzem warszawskim.
   Państwo Benni właściciele posesji i willi „Podgórze” w Nałęczowie, będąc bezdzietnymi oszczędności swoje przekazywali na cele religijne. Po śmierci męża Ludwika Benni zwróciła się pismem z dnia 20 lutego 1917 r. do Kurii Lubelskiej z propozycją wybudowania własnym kosztem i na własnej posesji kaplicy w stylu zakopiańskim, przy Zakładzie Leczniczym w Nałęczowie.
   Administrator Diecezji ks. Zenon Kwiek propozycję przyjął. Przystąpiono do budowy kaplicy wg wzoru znanego twórcy stylu zakopiańskiego Stanisława Witkiewicza. Budowa trwała do czerwca 1919 r. Dnia 22 czerwca 1919 biskup lubelski ks. Leon Fulman udzielił pozwolenia ks. Łuczyckiemu, administratorowi Parafii Nałęczów na poświęcenie kaplicy i odprawienie w niej Mszy Św. Kaplica została oddana na własność parafii.
   Opiekę nad kaplicą miała Pani Elżbieta Czyżewska i rodzina Grochowiczów, która od Benni nabyła willę „Podgórze”. W latach 1962-1965 dzięki ofiarności kuracjuszy i części parafian został położony nowy dach, przeprowadzono konserwację wewnątrz i zewnątrz kaplicy, ogrodzono posesję.
   Dnia 23 grudnia 1997 Biskup Metropolita Lubelski Józef Życiński dekretem kościelnym ustanowił kaplicę Św. Karola Boremeusza Kościołem Rektoralnym Parafii Św. Jana Chrzciciela w Nałęczowie, a jego pierwszym rektorem został ks. kanonik Emil Nazarowicz.
   Kaplica jest przeznaczona dla ludzi chorych, którzy przyjeżdżając do Nałęczowa po zdrowie fizyczne, tutaj mogą czerpać siły duchowe.
   Piękną tę kaplicę zbudowaną przez Ludwikę Benni dla uczczenia pamięci swego męża, który nosił imię Karola, poleca się opiece tych wszystkich, którzy wstępują do tego świętego miejsca.





   Willa Borowianka to ładny, modrzewiowy parterowy dworek z poddaszem w stylu szwajcarskim, wybudowany w 1900 r. Nazwa Wilii pochodzi od nazwiska rodowego fundatorki i pierwszej właścicielki. W 2000 r. została generalnie odnowiona. Willa posiada trzy werandy z roślinnym i geometrycznym ornamentem. Na szczycie werandy w ścianie frontowej Willi widnieje tabliczka z nazwą „BOROWIANKA”.
Bodzio

ZDROWIE
Zdrowie...