Mapa serwisu Ukrainian English Slovak
Zapraszają...

Národný park Poloniny
Bukovské vrchy







TURYSTYKA w Bieszczadach


fot. Iwona

Artykuły
Uroczyska...
Opublikowano 27.02.2011


Rezerwat "Zwięzło" jeziorka Duszatyńskie i Sine Wiry - wiosna

Mieczysław K O W A L
foto Mieczysław i Bodzio

Lubię wyjeżdżać na wypoczynek w Bieszczady
,
- do Myczkowiec, Soliny, Polańczyka, Baligrodu, Cisnej, Wetliny, Ustrzyk Górnych, Lutowisk, Zatwarnicy i innych miejscowości, na Połoniny jakże piękne o różnych porach roku, w krainie gdzie poruszamy się na wyremontowanych, dobrych drogach.
   Szukaliśmy z myśliwymi medalowe zrzuty poroży w Nadleśnictwie Stuposiany, tutaj spotkaliśmy na rowerach turystów z Rzeszowa. Opowiadali nam, że zimą w Bieszczadach jest piękny wręcz uroczy krajobraz wśród lasów i pól. Są organizowane zawody psich zaprzęgów. Spotykamy w ciągu roku turystów z całej Polski, Ukrainy i Słowacji. Aparatem czy kamerą fotografujemy, uwieczniamy wspaniałe krajobrazy i poznanych ludzi wsi bieszczadzkiej. Każdy, kto wybiera się w Bieszczady i trafi w okolice miejscowości Cisna na pewno usłyszy o słynnej "bieszczadzkiej ciuchci" czy też o bieszczadzkiej kolejce, którą warto się przejechać w głąb lasów.


Zatwarnica - lato

Więcej...



Bieszczady są wyjątkowym fragmentem Karpat...
Opublikowano 29.03.2010

   Aby chronić bogactwa przyrodnicze i kulturowe na styku Polski, Ukrainy i Słowacji utworzono trzy parki narodowe oraz Międzynarodowy Rezerwat Biosfery "Karpaty Wschodnie". Centralną częścią rezerwatu biosfery jest Bieszczadzki Park Narodowy. Przylegają do niego: Park Krajobrazowy Doliny Sanu i Ciśniańsko - Wetliński Park Krajobrazowy.


foto (ordynat)

   Bieszczadzki Park Narodowy graniczy ze słowackim Parkiem Narodowym "Połoniny", "Bukovskie Wrhy" i ukraińskim Użańskim Parkiem Narodowym, a od wschodu z także położonym na Ukrainie Nadsańskim Parkiem Krajobrazowym.
   Powstanie Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery "Karpaty Wschodnie"
pomogło w nawiązaniu współpracy pomiędzy przyrodnikami i samorządami z trzech państw. Dzięki temu lepiej można koordynować ochronę przyrody i rozwój turystyki w całych Bieszczadach. Naukowcy i samorządowcy dążą do tego, aby w przyszłości turyści mogli poruszać się bez ograniczeń szlakami wytyczonymi po całym rezerwacie biosfery, a więc po polskich i ukraińskich Bieszczadach oraz słowackich Bukowskich Wierchach.
    Park Krajobrazowy Doliny Sanu wraz z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym i Ciśniańsko - Wetlińskim Parkiem Krajobrazowym (po stronie polskiej) oraz Użańskim Parkiem Narodowym (po stronie ukraińskiej) Narodowym Parkiem Połoniny (po stronie słowackiej) tworzy Międzynarodowy Rezerwat Biosfery "Karpaty Wschodnie" - powołany przez UNESCO MAB w 1993 roku.
   W parku oprócz szlaków turystycznych znajdziemy też ścieżki przyrodnicze, które pozwolą nam przybliżyć zabytki kultury i ciekawą historię tych terenów.

Bieszczady to czyste środowisko i lasy...
    Aż 47 procent obszarów województwa stanowią tereny prawnie chronione, a 36 procent z nich to lasy...
   Jeżeli chodzi o ofertę turystyczną regionu, to przeznaczona jest ona przede wszystkim dla turystów lubiących aktywne formy wypoczynku, wycieczki górskie, sporty wodne, jazdę konną.
   Te wszystkie atrakcje można znaleźć w Bieszczadach...

Bieszczady charakteryzują się tzw. "rusztową" budową grzbietów
 ... ponieważ pocięte licznymi potokami pasma górskie widziane z góry przypominają ruszt. Grzbiety biegną równolegle do siebie z północnego zachodu na południowy wschód i ich wysokość wzrasta ku wschodowi, osiągając (1346 m n.p.m.) w masywie Tarnicy. W kilku miejscach doszło do efektownego przecięcia grzbietów przez wody potoków tworzące malownicze odcinki przełomowe, chronione w rezerwatach; Sine Wiry i Przełom Osławy, pod Duszatynem...
Opracował Zakapior
fot. (ordynat, bo, zakapior)

Więcej...



BPN
Opublikowano 28.03.2010



Bieszczadzki Park Narodowy

- powstał 4 sierpnia 1973 roku na powierzchni 5587 ha. Obecnie po kilkukrotnych powiększeniach zajmuje obszar 29.200 ha ze strefą otulinową około 55.800 ha. zadaniem Parku jest ochrona charakterystycznych dla Karpat Wschodnich form krajobrazu i przyrody, w w szczególności:
dolina Moczarnego
    * unikalnych, długich pasm górskich łąk położonych ponad górną granicą lasu, zwanych połoninami wraz ze stanowiskami rzadkich gatunków roślin wschodnio karpackich i wysokogórskich,
   * naturalnych biocenoz leśnych z fragmentami puszczy karpackiej o charakterze pierwotnym wraz z ostojami dużych drapieżnych ptaków i ssaków,
   * malowniczych dolin pozostałych po dawnych wsiach, które stanowią swoisty fenomen przyrodniczy nazywany "bieszczadzką krainą dolin".
   Bieszczadzki Park Narodowy jest jedynym parkiem w Polsce, chroniącym jednocześnie wszystkie rodzime duże ssaki i drapieżniki włącznie z niedźwiedziem brunatnym, wilkiem, rysiem i żbikiem. Powiodła się również reintrodukcja występujących tu wcześniej bobrów i żubrów, ponadto prowadzona jest zachowawcza hodowla konia huculskiego.
Połoniny
    W roku 1998 Rada Europy przyznała Bieszczadzkiemu Pakowi Narodowemu "Dyplom Europejski" wyróżniający dobrze zarządzane obszary chronione o wyjątkowych wartościach przyrodniczych.

   Bieszczadzki Park Narodowy stanowi centralną część pierwszego na świecie trójstronnego Rezerwatu Biosfery "Karpaty Wschodnie" otworzonego w 1992 roku pod patronatem UNESCO na sąsiadujących terenach Polski, Słowacji i Ukrainy.
http://www.bdpn.pl/
   Bieszczadzki Park Narodowy został uznany za PAN Park we wrześniu 2002 roku z uwagi na swe unikalne wartości przyrodnicze oraz sposób zarządzania siedliskami.
   Symbol PAN Parks jest "znakiem towarowym" przyznawanym wyjątkowej przyrodzie i wysokiej jakości infrastrukturze turystycznej, dostosowanej do potrzeb ochrony pierwotnych obszarów.
opracował Ordynat
foto (ordynat, zakapior, bodzio)

wokół:
-
Bieszczadzkiego Parku Narodowego
rozciągają się dwa Parki Krajobrazowe:
- P
ark Krajobrazowy Ciśniańsko - Wetliński
- Park Krajobrazowy Doliny Sanu
http://www.parkikrosno.pl/parki/cisniansko-wetlinski,park,krajobrazowy/rezerwat,przyrody,goloborze.html

Więcej...



Warto zwiedzić... ... Zagórz
Opublikowano 24.03.2010

Zagórz

   Przed rozpoczęciem wędrówek po gminie Zagórz warto zapoznać się z krótką historią tej ziemi.
    Dzisiejsze tereny Gminy Zagórz w średniowieczu stanowiły pogranicze Węgiersko – Polsko – Ruskie.
   Od 1343 roku po przyłączeniu ich do Polski przez Kazimierza Wielkiego do pierwszego rozbioru Polski pod względem administracyjnym wchodziły w skład Ziemi Sanockiej, będącej częścią województwa Ruskiego ze stolicą we Lwowie.
   Kolejnym impulsem w rozwoju Zagórza stała się lokacja zakonu Karmelitów Bosych na początku XVIII wieku nieopodal kościoła w Starym Zagórzu.
   Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 roku weszły w skład Monarchii Austriackiej, która przyłączonym terenom nadała nazwę Królestwa Galicji i Lodomerii.
    W roku 1867 Zagórz stał się siedzibą jednostkowej gminy wiejskiej.
   Jednakże, swój rozwój zawdzięcza Zagórz budowie linii kolejowych: w 1872 roku – I Węgiersko – Galicyjskiej Kolei Żelaznej, a w 1884 Galicyjskiej Kolei Transwersalnej. Wybudowano dwie stacje kolejowe wraz z infrastrukturą.
   Sytuacja taka utrzymywała się w odrodzonej Polsce do 1933, kiedy to Zagórz jako wieś, został włączony w skład gminy zbiorowej Sanok.

* Cerkiew Parafialna
* Kościół Parafialny
* Ruiny Klasztoru oo. Karmelitów Bosych
pochodzące 
   z XVIII wieku
.

Ordynat
foto (jędrek, bo, zakapior)

Więcej...



Szlak ikon przez dolinę Osławy...
Opublikowano 23.03.2010

Rzeki Osława wraz z Osławicą,
- oddzielają umownie Bieszczady od Beskidu Niskiego.
"Szlak Ikon",
- wiedzie wyjątkowo urzekającą doliną górską tych czystych rzek.

    Na opisanej trasie spotkać można niemal same perły drewnianej architektury sakralnej - trójdzielne dawne cerkwie greckokatolickie zbudowane w stylu wschodnio - łemkowskim i pozwalające wpisać się wraz ze stojącymi obok nich dzwonnicami w trójkąt równoramienny. W ich wnętrzach zachowały się cenne ikonostasy z ikonami.
   Na przybyszach z kraju i z Europy Zachodniej ich bogactwo kulturowe robi duże wrażenie.
   Są to arcydzieła sztuki łemkowskiej stanowiących jakby osobne muzea naturalnie wkomponowane w malowniczym krajobrazie górskim tej ziemi.
   Do jakich miejsc i miejscowości na tej trasie warto zajrzeć?.
opracował i fotografowali (bo, zakapior)
fot. Paweł Rut, Wiesiek Gargała

Więcej...



Łemkowie
Opublikowano 22.03.2010


foto Zakapior i Archiwum

Kraina Łemków

   Łemkowszczyzna obejmuje obszar: na zachód sięga po rzekę Poprad, a na wschód po dolinę rzeki Osławy. W latach 30 XX wieku liczbę ludności łemkowskiej szacowano na około 100-150 tysięcy Zamieszkiwali oni 170 wsi, często stanowiąc zintegrowaną społeczność, żyjąc wespół z Polakami, Romami, Żydami.

Pochodzenie
    Przytoczę fragment z książki „Świątynia ciszy", który najprościej i najlepiej wyjaśni łemkowską genealogię. Nie reinfussowską, która zakłada, najkrócej mówiąc, że Łemkowie wywodzą się od Wołochów przybyłych na te tereny z południowej Rumunii, co wynika z modelu osadnictwa. Idąc takim tokiem rozumowania, można dojść do wniosku, że wszystkie miasta, założone na prawie niemieckim, były zamieszkiwane przez Niemców.
Zakapior

Więcej...



Warto zwiedzić... ... Lesko
Opublikowano 21.03.2010

Lesko

Nazwa Lesko wzmiankowana jest w dokumencie z 1436 roku.
   Ślady przeszłości mówią o wcześniejszym osadnictwie na tym terenie. Pierwotna osada powstała w miejscu gdzie
 rozdzielał się stary trakt handlowy wiodący z Biecza, Krosna przez Sanok na Węgry. Znajdowała się ona na terenie obecnej Posady Leskiej i prawdopodobnie została założona przez ludność ruską. Na przełomie XIV i XV wieku Lesko wraz z rozległymi dobrami nadaje Kmitom z Wiśnicza herby Śreniawa król Władysław Jagiełło. Lesko było jedną z wielu wsi należących do tak zwanego "Klucza Sobieńskiego", czyli wschodnich posiadłości rodu Kmitów. Prawa miejskie otrzymuje na początku 1470 roku. Wtedy wzniesiony zostaje drewniany zamek. W pierwszych latach XVI wieku Kmitowie przenoszą swoją siedzibę ze zburzonego przez Węgrów zamku Sobień do Leska. Jeszcze wcześniej, bo w 1490 Kazimierz Jagiellończyk nadaje miastu przywilej dający prawo do dwóch jarmarków rocznie i cotygodniowych targów. Do naszych czasów zachował się średniowieczny układ urbanistyczny z dwoma rynkami i wychodzącymi z naroży uliczkami.

Zamek XVI wiek
więcej:
http://pl.pogranicze.eu/index.php?categoryid=41&p2_articleid=413
* Synagoga XVII
* Ratusz 1896 rok
* Kościół parafialny pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny XVI
* Dzwonnica XVIII wiek

Kamień Leski
   Dwa kilometry za Leskiem w kierunku Soliny wznosi się owiany licznymi legendami ogromny głaz z piaskowca, tradycyjne miejsce odwiedzin  wszystkich turystów. Piaskowiec ciężkowicki był opisywany przez piewcę ziemi bieszczadzkiej Aleksandra Fredrę w poemacie "Kamień nad Leskiem". Do pomnika przyrody prowadzi zielony szlak turystyczny. Można dojechać tam dawnym traktem cesarskim wiodącym w kierunku Ustrzyk Dolnych, Krościenka, Arłamowa, Sambora, Lwowa.

Ruiny Zamku Sobień
- położone są na wysokości 564 m nad poziomem morza. Początki tej średniowiecznej warowni w dolinie Sanu sięgają XIII wieku była punktam obronnym. Miała ona strzec szlaku kupieckiego. Wybudowany w XIV zamek stanowił własność królewską, w kolejnym stuleciu stał się siedzibą rodową Kmitów. W kronikach polskich istnieje zapis, że Piotr Kmita gościł na Sobieniu w 1417 roku Władysława Jagiełłę z świeżo poślubioną w Sanoku Elżbietę z Pileckich Grafowską.
 - istniała tu wtedy drewniana warownia i należała do Węgier. W 1340 roku z rozkazu króla Kazimierza Wielkiego, na górze wzniesiono murowany zamek, który z nadania króla Władysława Jagiełły w roku 1389 stał się własnością rodu Kmitów, ich siedzibą rodową, oraz centrum tak zwanego klucza Sobieńskiego, który obejmował między innymi większość wsi w obecnych Bieszczadach.
    Na przełomie XV i XVI wieku zamek był dwukrotnie zdobywany i niszczony przez Węgrów, po najeździe w roku 1512 odbudowa oraz rozbudowa stały się nieopłacalne. Kmitowie przenieśli się do Leska, a zamek od tego czasu pozostał ruiną. W XVIII wieku ruiny zamku były schronieniem konfederatów barskich.
   W 1997 wybudowano schodki do zamku, oraz platformę widokową z której przy dobrej pogodzie widać Bieszczady Wysokie.
więcej:
http://pl.pogranicze.eu/index.php?categoryid=41&p2_articleid=412

Rezerwat Przyrody "Góra Sobień"
   Obejmuje powierzchnię 5,28 ha lasów wokół ruin zamku, stanowiących oddziały leśne Leśnictwa Monasterzec.
 Rezerwat utworzono dla zachowania względów naukowych i dydaktycznych fragmentu lasu mieszanego z chronionymi roślinami zielnymi w runie oraz rzadko występującą fauną kserotermiczną. Chronione rośliny runa to między innymi: lilia złotogłów, wawrzynek wilczełyko, pokrzyk wilczajagoda, tojad dzióbaty i mołdawski.
Ordynat
foto (zakapior)

Więcej...



Myczkowce, jezioro myczkowieckie oraz okolice...
Opublikowano 20.03.2010

   Myczkowce są jedną z najstarszych miejscowości w Bieszczadach powstałą jeszcze w czasach książąt ruskich, a leżą w pętli Sanu w odległości 12  km od Leska.
   Nazwa pochodzi od imienia Myczko czyli Mikołaj. Bardzo zróżnicowane ukształtowanie terenu zostało wykorzystane do budowy zapory i elektrowni wodnej w 1923 roku, a ukończonej dopiero w latach 60-tych. Nad Sanem około 1000 m poniżej zapory znajduje się pomnik przyrody w postaci ściany skalnej. Ze szczytu tego urwiska roztacza się piękny widok na wijące się stare koryto Sanu - ulubione miejsce pieszych wędrówek, spacerów i kąpieli.
    Teren jest bardzo malowniczy, zwłaszcza na wiosnę i jesienią. Płynący w pobliżu San oraz Jezioro Myczkowieckie tworzą niepowtarzalną atmosferę do podziwiania przyrody i do odpoczynku. Korzystający z wypoczynku zwiedzają okolicę i poznają atrakcyjne miejsca oraz kamieniołom na szczycie Kozińca ze ścieżką przyrodniczą z widokiem na partię połonin i Jezioro Solińskie.

Więcej...



Kultura Pogranicza
Opublikowano 19.03.2010

RÓŻNORODNOŚĆ W JEDNOŚCI

   Region południowo - wschodniej Polski z częścią województwa małopolskiego i podkarpackiego, wraz z północno - wschodnim rejonem słowackich  Karpat z wyjściem na część Ukrainy jest obszarem, który fascynuje kulturą pogranicza. Tereny te, gdzie spotykał się katolicko - łaciński zachód z bizantyjsko - ortodoksyjnym wschodem zamieszkiwane były od wieków przez ludność zróżnicowaną pod względem etnicznym.
    Zetknięcie się obydwu cywilizacji początkowo zaowocowało wzajemną izolacją z różnym natężeniem i skutkiem. Pogłębiała się szczególnie na płaszczyźnie religijnej przez wzajemną niechęć kościołów wschodniego i zachodniego. Odwzorowaniem tego były zdecydowane kulturowe różnice w sztuce i architekturze sakralnej.
   Katolickie świątynie wzorowane były na rzymskich bazylikach w dwuczłonowym układzie przestrzennym z jedno lub wielonawowym korpusem wraz z prezbiterium.
   Budownictwo sakralne Rusi natomiast opierało się na tradycjach bizantyjskich z charakterystycznie ukształtowanym trójdzielnym stylem architektonicznym.
Bohdan Zhukiewicz
foto (zakapior)

Więcej...



Solina, Polańczyk
Opublikowano 17.03.2010

Bieszczadzkie Morze

    Jezioro Solińskie nazywane Bieszczadzkim morzem rozciąga się wzdłuż granic tak zwanego basenu Solina - Myczkowce,  który to basen przebiega
wzdłuż wzniesień i garbów malowniczego Pogórza Bukowskiego oraz grzbietów górskich Bieszczadów.
   Na północy granice te stanowi linia kolejowa Zagórz - Krościenko i równoległa do niej droga Sanok - Ustrzyki Dolne; na północnym wschodzie - pasmo Żukowa; na południowym wschodzie - pasmo Otrytu; na południu - szczyty Hulskie, oraz grzbiety Tołstej, Połomy i Korbania; wreszcie na zachodzie - Góra Markowska i Biały Wierch.
    Pobliskie rezerwaty, Hulskie, Przełom Sanu pod Grodziskiem, po których można wędrować wyznaczonymi ścieżkami sprzyjają poznaniu osobliwości natury. A jednocześnie dostarczają wspaniałych panoram na bieszczadzkie morze rezerwat Koziniec.
   Jezioro ze swymi rozległymi fiordami sprzyja w głównej mierze turystyce wodnej, realizowanej poprzez kilkanaście ośrodków żeglarskich i przystani jachtowych umiejscowionych wokół zalewu.
    Jednakże jezioro solińskie to nie tylko przyroda i żegluga. Teren, na którym powstał, od wieków leżał w swoistym tyglu, który spajał różnorodność etniczną i religijną w jednakowo trudnych dla wszystkich osiedlających się warunkach przyrodniczych. I tak było do połowy XX wieku przez niemal 500 lat.
   Okres II wojny światowej, a zwłaszcza masowych wysiedleń i kończącej je akcji „Wisła" po wojnie zaburzył ciągłość kulturową tych terenów. Odeszli stanowiący tutaj większość Rusini, odeszli Żydzi, a więc dwie dominujące w swoim czasie grupy etniczne.
fot. Natalia Habowska, Adam Pomykała, Paweł Rut, Zakapior

Więcej...



Następne »
Bieszczady...
fot. (zakapior)
Zapraszają...


===============
Zwiedzaj razem
z nami Bieszczady...
... Zagórz, Lesko, Ustrzyki Dolne,  zapora Solina i Myczkowce, Polańczyk, Czarna, Lutowiska, Bieszczadzki Park Narodowy, Bukovske Vrchy, Zatwarnica, Muczne, Sianki, Ustrzyki Górne, Wołosate, Wetlina, Łopienka, "Sine Wiry", Baligród, Cisna, "Kolejka Bieszczadzka", Vodárenská nádrz Starina, Duszatyn, Komańcza, Medzilaborce...
===============



(+48) 13 46 32 204




Świat miniatur w Myczkowcach


Solina-Myczkowce


Dla żeglarzy, wędkarzy, przyrodnika...


Zatwarnica


Muczne


Przełęcz Użocka
Sianki
Grób Hrabiny Klary
Klementyny z Kalinowskich Stroińskiej



Ustrzyki Górne


Stadnina konia huculskiego w Wołosatym


Wetlina



Rezerwat "Sine Wiry"



W sercu Bieszczad
- Łopienka





Baligród


Cisna


"Bieszczadzka Ciuchca"


Jeziorka Duszatyńskie
Rezerwat Zwięzło



Komańcza