Mapa serwisu Ukrainian English Slovak
Zapraszają...

Národný park Poloniny
Bukovské vrchy







TURYSTYKA w Bieszczadach


fot. Iwona

Artykuły
Warto zwiedzić... ... Zagórz
Opublikowano 24.03.2010


*
 Cerkiew Parafialna

- murowana, obrządku greckokatolickiego pod wezwaniem Św. Michała
(obecnie prawosławna) z ikonostasem, zbudowana w 1836 roku.




* Kościół Parafialny
- pod wezwaniem Wniebowzięcia N.M.P.
w Zagórzu z XVIII wieku, (1797 rok) z barokowym wystrojem wnętrza i cenną ikoną (łaskami słynący obraz zwiastowania z XVI w ołtarzu głównym, na ścianach obrazy z klasztoru oo. Karmelitów Bosych
- według tradycji pierwotna kaplica wzniesiona w 1343 roku przez Kazimierza Wielkiego. Kościół ufundowany i uposażony w 1697 przez Piotra Głoskiego proboszcza w Porażu. W 1724 Piotr Konstanty Stadnicki, kasztelan biecki powiększył uposażenie. Obecny kościół zbudowany w drugim ćwierćwieczu XVIII wieku przypuszczalnie z wykorzystaniem murów pierwotnej kaplicy gotyckiej (prezbiterium), konsekrowany w 1745.

    Parafia założona w 1750 staraniem Józefa Ossolińskiego, chorążego koronnego późniejszego wojewody wołyńskiego, oraz jego zony Teresy ze Stadnickich. Zniszczony w początkach wieku XIX przeznaczony do rozbiórki, remontowany po 1915. Późnobarokowy, po gruntownym remoncie. Murowany z kamienia, potynkowany jednonawowy. Prezbiterium krótkie, zamknięte trójbocznie, przy nim od północy podpiwniczona zakrystia z dawną lożą kolatorską na piętrze. Nawa odchylona od osi prezbiterium na rzucie prostokąta, szersza, trójprzęsłowa. Wnętrze nawy rozczłonkowane filarami przyściennymi. Sklepienia kolebkowe z lunetami, w nawie na gurtach, w zakresie i dawnej loży kolatorskiej krzyżowe, w piwnicy pod zakrystią kolebkowe. Tęcza o wykroju półkolistym, w niej belka z Chrystusem Ukrzyżowanym, po obu stronach figury aniołów. Chór muzyczny wsparty na arkadzie na całą szerokość nawy, później powiększonej, wejście z pod chórza kręconymi schodami żelaznymi z kutą balustradą w stylu secesji wykonaną po 1915. Zakrystia połączona z dawną lożą kolatorską schodami sklepionymi kolebkowo. W loży okno od prezbiterium zamknięte łukiem segmentowym, zamurowane, nad nim pierwotnie napis z datą 1776. Przy drzwiach wejściowych tablica z czarnego marmuru z napisem łacińskim odnoszącym się do konsekracji kościoła w XVIII.
   Ołtarz główny, późnobarokowy, trzecie ćwierćwiecze XVII wieku.
   W polu głównym ołtarza obraz Zwiastowania Najświętszej Marii Panny łaskami słynący (najstarszy w tym zakątku Polski), późnogotycko-renesansowy, początek drugiego ćwierćwiecza XVI wieku na desce, przemalowany w 1878 roku przez malarza Teofila Kopystyńskiego.
   Powstanie kościoła oraz początki kultu Matki Bożej Zagórskiej sięgają początku XIV wieku.
   Ambona z 1700 roku z wielobocznym korpusem zdobionym wolutami i główkami aniołów.


* Ruiny Klasztoru oo. Karmelitów Bosych
pochodzące z XVIII wieku.
- na dziedzińcu figura Matki Boskiej Szkaplerznej.
   Ruiny usytuowane są na malowniczym wzgórzu, z trzech stron otoczonym wodami rzeki Osławy. Jest to zespół barokowy o charakterze obronnym, wzniesiony z miejscowego piaskowca. Do ruin prowadzi brama w murach obronnych, zaopatrzona w otwory strzelnicze, skierowana na jedyną drogę wiodącą niegdyś bezpośrednio do klasztoru. Obecnie  do ruin można dojść ul. Klasztorną lub ul. Rzeczną W obrębie murów znajdował się kościół, klasztor, dwie baszty, piętrowa kordegarda, budynki gospodarcze. W 1772 roku wybuchł pożar, który wyrządził znaczne szkody w zabudowaniach, klasztor odbudowano aczkolwiek nigdy nie odzyskał swej dawnej świetności. Kolejny pożar w 1822 zniszczył całkowicie wiązanie dachowe klasztoru, a po 7 latach nastąpiła likwidacja klasztoru, część wyposażenia świątyni trafiła do kościoła parafialnego w Zagórzu, gdzie znajduje się do dziś. O niszczejące z roku na rok ruiny klasztoru oo. Karmelitów zatroszczyły się władze samorządowe Gminy Zagórz i tak oto w 2000 roku zespół klasztorny przeszedł na własność gminy,
- obecnie, prowadzone są prace renowacyjne i zabezpieczające ten unikalny w skali kraju zabytek,

- XVIII wiek ruiny klasztoru oo. Karmelitów Bosych, na dziedzińcu - figura Matki Boskiej Szkaplerznej,
- k
ościół i klasztor ufundowany przed rokiem 1700 przez Jana Franciszka Stadnickiego, chorążego nadwornego koronnego i wojewodę wołyńskiego.
   Stadnicki dwukrotnie powiększał fundację, (w 1710 roku i testamentem w 1713) o fundusz na utrzymanie w klasztorze dwunastu weteranów wojskowych. Budowę klasztoru rozpoczęto na początku XVIII wieku, a w 1714 wprowadzono zakonników do częściowo wykończonego budynku i w tym roku poświęcono kamień węgielny pod budowę kościoła. Prace ukończono przed 1733. Budynki uszkodzone w czasie walk konfederatów barskich, zostały częściowo odnowione. Zakonnicy opuścili klasztor w 1831. Próby odbudowy przez karmelitę o. Józefa Prusa w latach 1956 - 59 według projektu architekta Tadeusza Żurawskiego nie powiodły się.

opracował i fotografował (zakapior, ordynat)
foto (jędrek, bo, zakapior)

Bieszczady...
fot. (zakapior)
Zapraszają...


===============
Zwiedzaj razem
z nami Bieszczady...
... Zagórz, Lesko, Ustrzyki Dolne,  zapora Solina i Myczkowce, Polańczyk, Czarna, Lutowiska, Bieszczadzki Park Narodowy, Bukovske Vrchy, Zatwarnica, Muczne, Sianki, Ustrzyki Górne, Wołosate, Wetlina, Łopienka, "Sine Wiry", Baligród, Cisna, "Kolejka Bieszczadzka", Vodárenská nádrz Starina, Duszatyn, Komańcza, Medzilaborce...
===============



(+48) 13 46 32 204




Świat miniatur w Myczkowcach


Solina-Myczkowce


Dla żeglarzy, wędkarzy, przyrodnika...


Zatwarnica


Muczne


Przełęcz Użocka
Sianki
Grób Hrabiny Klary
Klementyny z Kalinowskich Stroińskiej



Ustrzyki Górne


Stadnina konia huculskiego w Wołosatym


Wetlina



Rezerwat "Sine Wiry"



W sercu Bieszczad
- Łopienka





Baligród


Cisna


"Bieszczadzka Ciuchca"


Jeziorka Duszatyńskie
Rezerwat Zwięzło



Komańcza