Mapa serwisu Ukrainian English Slovak
TURYSTYKA w parkach, lasach i nad jeziorami...


fot. Andrzej

Artykuły
... pomiędzy Karpatami Wschodnimi a Zachodnimi...
Opublikowano 03.03.2009





   Głównym, wyróżniającym się w krajobrazie północnej części Parku elementem jest majestatyczny grzbiet Magury Wątkowskiej od północy silnie porozcinany źródłowymi ciekami potoku Kłopotnica na kilkanaście mniejszych grzbietów i dolin. Krajobraz części południowej Parku charakteryzuje się występowaniem pojedynczych wzniesień porozdzielanych malowniczymi dolinami potoków lub głębokimi przełęczami. 
    Osią Parku, dzielącą go na część północną i południową jest rzeka Wisłoka, której źródła znajdują się na zboczu Dębiego Wierchu. Wisłoka na terenie parku tworzy malownicze przełomy oraz urocze zakola.
   Jest to typowy park leśny – ponad 95% jego powierzchni stanowią lasy, natomiast 5% przypada na pastwiska i łąki. W parku można odnaleźć wspaniale zachowane drzewostany - głównie bukowe z 150-letnimi bukami. 
   Specyficzna lokalizacja Parku, w strefie przejściowej pomiędzy Karpatami Wschodnimi a Zachodnimi, stanowi o odmiennym charakterze jego flory i fauny. Z występujących tutaj ssaków 12 gatunków umieszczonych jest w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt.
   Ze świata przyrody nieożywionej atrakcją turystyczną jest dosyć liczna grupa dużych głazów (wychodnie piaskowca magurskiego), zgrupowane między innymi na „Diablim Kamieniu” oraz w graniczącym z parkiem rezerwacie „Kornuty” jedna najdłuższych jaskiń w Beskidzie Niskim - „Jaskinia Mroczna” - o łącznej długości korytarzy prawie 200 m.
    Urokliwym elementem tej części Karpat są także walory kulturowe i krajobrazowe. Spotkamy tu liczne jeszcze cerkwie drewniane, chaty łemkowskie zwane „chyże”, kamienne krzyże i kapliczki przydrożne, czy niepowtarzalne wręcz cmentarze żołnierzy poległych w okresie I wojny światowej - świadczące o bardzo bogatej historii tego regionu. W swój specyficzny nastrój wprowadzają również krajobrazy nieistniejących już miejscowości z widocznymi jeszcze śladami dawnego użytkowania terenu.
   Najstarszym śladem życia ludzi w tej części Beskidu Niskiego są pozostałości okazałego grodziska w Brzezowej na górze Walik u stóp Magury Wątkowskiej. Wchodziło ono najprawdopodobniej w łańcuch wczesnośredniowiecznych grodzisk z IX-X wieku.
Ponadto na terenie parku znajdują się dwie ścieżki edukacyjne.
    Pierwsza to „Hałbów”, biegnie ona wzdłuż fragmentu żółtego szlaku, od miejscowości Krempna do przełęczy Hałbów, gdzie szlak żółty łączy się z czerwonym szlakiem turystycznym. Ścieżka nazwę swą wzięła od nieistniejącej już wsi Hałbów, która położona była w pobliskiej dolinie. Na trasie przejścia wyznaczone zostało 9 przystanków o różnorodnej tematyce związanej z działalnością ochronną Parku oraz przyrodą występującą na jego terenie.
    Drugą ścieżką jest „Kiczera im. prof. Jana Rafińskiego”, - wyruszamy z doliny potoku Krempna, z okolic starego cmentarza łemkowskiego w rejonie nieistniejącej wsi Żydowskie, a nasz spacer kończymy na śródleśnej polanie. Ścieżka charakteryzuje się łagodnie nachylonymi stokami, dzięki czemu jest przyjazna dla piechurów. Na trasie ścieżki, zobaczyć można różnorodne siedliska i zbiorowiska roślinne istniejące w Parku. Jest to ścieżka interdyscyplinarna, w trakcie jej przejścia poruszane są zagadnienia ogólno przyrodnicze oraz dotyczące funkcjonowania Parku.
Ścieżka udostępniana jest wyłącznie z przewodnikiem Magurskiego Parku Narodowego.
Obszar parku jest szczególnie przyjemny, działający na wyobraźnię, mamy tu drogi i szlaki pośród zielonych lasów i łąk przecinające park w każdym kierunku.
    Głównymi szlakami przebiegającymi przez park są szlak czerwony beskidzki oraz niebieski imienia Kazimierze Pułaskiego zwany granicznym.
Czerwony szlak zaczyna swój bieg w otulinie parku biegnie przełęczą między wzniesieniami Mareszka, a Maguryczem Dużym, dalej przechodzi grzbietem Magury,  przechodząc przez najwyższe szczyty znajdujące się na terenie Parku. Przez przełęcz Hałbów prowadzi w stronę Łysej Góry leżącej już poza terenem parku.
Szlak łączy się z innymi; zielonym, który pokrywa się ze szlakiem czerwonym w okolicach Magury Wątkowskiej oraz góry Kamień, prowadząc dalej przez Żydowskie dochodzi do szlaku niebieskiego, który prowadzi granicą Państwa.
Szlak niebieski, przebiega przy granicy polsko-słowackiej prowadząc przełączą Nad Radocyną, grzbietami Dębiego Wierchu, Nad Tysowym dalej odchodząc od granicy schodzi do opuszczonych wsi Ciechani i Huty Polańskiej. Szlak dociera do otuliny kierując się dalej w stronę Barwinka.
Fotografował i opracował (zakapior)



... jeziora i lasy...
fot. Bohdan Zhukiewicz
Zapraszamy...

Puszcza Sandomierska