Mapa serwisu Ukrainian English Slovak
Zwiedzasz! a przy okazji pobierasz energię na?...


Przyjazne dla kuracjuszy, znane, lubiane uzdrowiska w Małopolsce...

Szlakiem Galicyjskich uzdrowisk...
http://ua.pogranicze.eu/index.php?categoryid=15&p2_start=0

Artykuły
Busko i okolice...
Opublikowano 24.08.2016



   Wokół świątyni rozpościera się stary, nieczynny cmentarz, na którym zachowało się kilka różnych typów nagrobków w formie krzyży, pełnowymiarowych figur (Chrystus Nazareński, Matka Boska) oraz kolumna kamienna, opleciona wicią roślinną z przełomu XVII/XVIII w. Obok apsydy kościoła znajduje się kwatera z grobem Rzewuskich z oryginalną tablicą umieszczoną na klasycystycznej steli. Kościół jest na co dzień zamknięty. Można go zwiedzać kilka razy w roku podczas okazjonalnych wycieczek. Msze odprawiane są tu tylko w dniu patrona.



Kościół filialny pw. św.Stanisława Bpa w Chotelku
   Świątynia powstała w 1527 roku, w odróżnieniu od buskiej, jest prostsza w konstrukcji, gdyż nie ma wyodrębnionej zakrystii i prezbiterium. Kościół jest orientowany. Stanowi jednolitą bryłę o wymiarach 12 x 7 metrów z zaznaczoną od wschodu trójboczną absydą. Od południa dobudowano później kruchtę. Dach jest dwuspadowy ze szczytem od strony zachodniej. Na kalenicy widnieje ażurowa wieżyczka na sygnaturkę. Jest to drugi kościół ufundowany przez kanonika sądeckiego Stanisława Słupskiego (stąd patronat świątyni). Pierwszy kościół, pod nieznanym patronem, wystawił w XII wieku dla wygody swojej matki biskup płocki Wit - brat Dzierżka, fundatora klasztoru norbertanów w Busku. Obecny kościół przeszedł kilka remontów, które pozwoliły mu przetrwać do dziś jako czynna świątynia filialna buskiej parafii św. Brata Alberta. Warto dodać, że chotelecki kościółek jest jedynym zachowanym przykładem XVI wiecznego drewnianego budownictwa sakralnego na Ziemi Kieleckiej. W kościele zachowały się niektóre elementy pierwotnego wyposażenia. Uwagę przykuwa strop belkowy z renesansową polichromią z pierwszej połowy XVI wieku, przedstawiającą iluzjonistycznie malowane kasetony z rozetami
(według ostatnich badań strop ten może pochodzić z innej świątyni). Na ścianach nieczytelne ślady malarskich dekoracji i słabo widoczne krzyże konsekracyjne tzw. zacheuszki. W ołtarzu wizerunek św. Stanisława - patrona świątyni.
   Na zasuwie obraz Ukrzyżowania z Matką Boską, św. Janem i z klęczącą fundatorką w stroju zakonnym z herbem Siekierz i datą 1624. Zwiedzając kościół, warto także zwrócić uwagę na kamienną, gotycką kropielnicę oraz późnorenesansową ambonę.
   Niegdyś w świątyni znajdował się najcenniejszy obiekt z dawnego wyposażenia - późnogotycki, drewniany tryptyk Męki Pańskiej, namalowany na początku XVI wieku. Do naszych czasów zachowała się niekompletna jego środkowa część (brak jednej deski) oraz lewe skrzydło. W polu środkowym przedstawiona jest Matka Boska z Dzieciątkiem i św. Stanisław (trzeciej postaci brak). Na awersie skrzydła - Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie, na rewersie zaś Ukrzyżowanie i Opłakiwanie. Nie pozostało żadnego śladu ze stojącej obok dzwonnicy i grzebalnego cmentarza. Jedynym świadectwem istnienia cmentarza jest, znajdująca się obecnie w kruchcie, płyta nagrobna Anny z Gostyńskich Gniewoszowej z 1630 roku.
photo; Busko, Leszek Adamczyk

Photo


Uzdrowiska...

Busko


Kopalnia Soli "Wieliczka"


Rabka


Szczawnica


Piwniczna


Muszyna


Krynica


Wysowa