Mapa serwisu Ukrainian English Slovak
AKTUALNOŚCI



Artykuły
... jaką drogą podążamy w swoim życiu...
Opublikowano 26.04.2017

   Każdy z różnych powodów odczuwał proces przemijania, który wywołuje określone emocje. Jedną z nich jest bezsilność, ponieważ nic nie możemy uczynić np. zatrzymać ciągle przemijającego czasu. Według podmiotu lirycznego cierpienie może być pewną lekcją ziemskiego istnienia, być może w oparciu o  wydarzenia z życia  każdego człowieka, w tym wypadku cierpiącego i najprawdopodobniej umierającego. Nadawca poetyckiej wypowiedzi, stwierdza, że stan psychiczny jest zły, ze względu na towarzyszące emocje. Osoba mówiąca w wierszu wie jak bardzo ważna jest komunikacja, ale zakomunikowanie niektórych rzeczy jest niemożliwe:
I chciałbyś coś pogadać Dodać coś od siebie
lecz on zamknięty w szafie pancernej fantazji marzeń i rojeń
i tak  nic nie słyszy Nawet nie widzi ciebie
bo jesteś z innej bajki Bo jesteś innym żywiołem
[Fr. utworu poetyckiego pt. Nic to s7]
Procesy komunikacyjne z różnych powodów nie przebiegają prawidłowo. Osoba mówiąca w tym wierszu nie obwinia siebie, ani nie obwinia swojego odbiorcy, wręcz - po części przeciwnie - stara się wyjaśnić samemu sobie dlaczego te procesy komunikacyjne nie zachodzą prawidłowo.
   Pracownicy służb medycznych posiadają wiedzę na temat bólu fizycznego. Znają środki jakie należy użyć oraz kiedy, aby natężenie bólu zmniejszyć. W dziewięćdziesięciu procentach ci pracownicy mogą przewidzieć reakcje cierpiącego człowieka. Podmiot liryczny jasno pokazuje schematyczne myślenie wielu ludzi niezwiązanych ze służbami medycznymi dotyczącego fizycznego cierpienia. Należy chorego człowieka zrozumieć:
- Głupi bul - mówisz krzyczysz w swojej bezradności
zupełnie jak małe dziecko Nawet tupiesz nogami albo
używasz słów jak jakiś lump  zaś pozostali tylko patrzą

[Fr. utworu poetyckiego pt. Ból s.12]
Istotną rzeczą jest ciągłe patrzenie na cierpiącego człowieka osób z zewnątrz nie będącymi pracownikami służb medycznych. Może ono być krepujące i nie należy tego traktować jak widowiska artystycznego.
   Zdaniem podmiotu lirycznego śmierć jest niespodziewana bez względu na sytuacje. Jej kolorem jest czerń. Niejednokrotnie pojawiają się takie sformułowania:
- Miał życie przed sobą - mówili o zmarłym rocznym
chłopczyku
- Mógł jeszcze pożyć - mówili o zmarłym
osiemdziesięciosześciolatku...
[Fr. utworu poetyckiego pt. Nie w porę s.16]
Osoba mówiąca w tym utworze połączyła je wskazując na jednoznaczną treść, że ziemskie istnienie bez względu na wiek osoby zmarłej zawsze mogło trwać dłużej. Głównie  dostrzegają to bliscy osoby zmarłej, ponieważ ciężko im się pogodzić ze śmiercią. W nich dokonuję się przemiana pod wpływem wewnętrznego bólu.
   Niejednokrotnie na naszej drodze życiowej pojawiają się ludzie z różnymi cechami. Nieraz zapamiętuje się ich do końca życia. W swobodnych rozmowach komentujemy ich postawę. Podobnie jest w przypadku podmiotu lirycznego, który spotyka człowieka prawdopodobnie cierpiącego na chorobę psychiczną (schizofrenie). Jej objawy uwzględnione są w czynach człowieka, charakteryzujące nienaturalne zachowanie. Osoba mówiąca w tym wierszu niejednokrotnie go spotykała. W swojej wypowiedzi wskazuje na reakcje innych ludzi spotykających takiego człowieka:
Przechodzący obok omijali go szerokim łukiem
a on jakby ich nie widział
i ciągle mówił do kobiety której obok nie było
i ciągle uśmiechał się jakby przeglądał się w lustrze

[Fr. utworu poetyckiego pt. Obłąkany s.27]
Już w samym tytule podmiot liryczny zaszufladkował zachowanie tego człowieka do odpowiedniej kategorii. Człowiek o którym mowa w tym utworze poetyckim nie reagował na to co dzieje się w jego otoczeniu oraz nie był świadomy swojego stanu psychicznego.
   Podmiot liryczny kieruje do nas bardzo ważne przesłanie:
masz wolny wybór tylko to się liczy
ty decydujesz co się stanie
[Fr. utworu poetyckiego pt. O wolnym wyborze s.29]
Wie, że powinniśmy mieć świadomość wyboru, jaką drogą podążamy w swoim życiu. Czy będzie to droga dobra czyli wzajemnej współpracy oraz pomocy czy będzie to droga zła np. ciągłego wyrządzania krzywdy drugiemu człowiekowi. Sam, poprzez swoją wypowiedź zachęca nas abyśmy zawsze podążali drogą dobra.
   Dwie biedronki łez Krzysztofa Bieńkowskiego podnoszą zagadnienie ludzkiego istnienia. Tytuł omawianego tomu jest symboliczny, ponieważ wskazuje na coś bardzo maleńkiego. Tym czymś są ludzkie doświadczenia na tle pojedynczego życia lub istnienia całej ludzkości. Każde wypowiedziane słowo przez płockiego poetę tworzy spójną całość, tak jak łzy np spowodowane śmiercią drugiego człowieka. Takie elementy jak smutek z powodu odejścia bliskiej osoby oraz cierpienie bliskiej osoby spowodowane chorobą czy pewnego rodzaju bunt przeciwko odtrąceniu człowieka składają się na czyjś los, który jest jaki jest i nikt tego nie zmieni.

AKTUALNOŚCI



Wyniki Lotto
Waluty
Z:
Do:
Ile: